ได้ถูกเปิด ด้านล่างมีโซฟาหนังสองชุดใหญ่ล้อมรอบโต๊ะกาแฟหินอ่อนไว้
บนโต๊ะมีเทียนไขถูกจุด แสงไฟจากเทียนส่องสว่างสีน้ำเงินเข้ม ปกคลุมห้องนั่งเล่นที่ถูกเชือกขึงกั้นเนื่องจากเป็นสถานที่เกิดเหตุแสงเทียนยังสว่างไปถึงห้องครัวและห้องทานอาหาร เกิดเป็นบรรยากาศแปลกประหลาดในสายตาไคลน์สุภาพสตรีสาวสวยกำลังนั่งเอนหลังพิงเบาะโซฟายาวตัวหนึ่ง เธอสวมชุดคลุมสีดำแบบมีฮู้ดครอบหัว เปลือกตาและโหนกแก้มถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีฟั้าครามงดงาม ข้อมือข้างหนึ่งสวมกำไลเงินที่มีจี้คริสทัลสีขาวห้อยในแวบแรกที่เห็น ไคลน์ยากจะอธิบายความรู้สึกออกมาเป็นคำพูด การแต่งกายของดาลี่ย์รวมถึงบรรยากาศรอบตัวช่างคล้ายคลึงกับ… ผู้สื่อวิญญาณ!กำลังสวมบทบาทให้สมจริงอย่างนั้นหรือ?ผู้สื่อวิญญาณดาลี่ย์นับว่าเป็นสตรีที่งดงามคนหนึ่ง เธอชำเลืองไคลน์ด้วยนัยน์ตาเขียวมรกตครู่ใหญ่ ก่อนจะหันไปคุยกับดันน์
“ในตอนที่ฉันมาถึง วิญญาณในที่เกิดเหตุได้สลายไปหมดแล้ว รวมถึงเวิร์ชและนาย่า ส่วนวิญญาณเร่ร่อนรอบบ้านก็ไม่ทราบข้อมูลอะไรเลย”วิญญาณ? ผู้สื่อวิญญาณ…สายตาที่จ้องมองตนหน้าบ้านคือวิญญาณเร่ร่อนอย่างนั้นหรือ? มากมายขนาดนั้นเชียว?ไคลน์ถอดหมวกและเลื่อนลงมายังบริเวณหน้าอก ก่อนจะโค้งคำนับเล็กน้อย“สวัสดียามเช้าครับ มาดามดาลี่ย์”ดันน์·สมิทถอนหายใจยาว“เป็นคดีที่ยากจังเลยนะ… ดาลี่ย์ นี่คือไคลน์·โมเร็ตติ คุณลองตรวจสอบหาเบาะแสจากเขาดูหน่อย”ผู้สื่อวิญญาณดาลี่ย์ เ
