กึก!ไคลน์ผงะถอยหลังโดยอัตโนมัติ มันไม่มั่นใจอีกแล้วว่าวินาทีปัจจุบันคือฝันหรือความจริงกันแน่เงาปริศนาถอดหมวกออกพร้อมกับก้มศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม“ขอแนะนำตัวเองอีกครั้ง ผมคือดันน์·สมิทแห่งเหยี่ยวราตรี”เหยี่ยวราตรี? หนึ่งในองค์กรผู้วิเศษของโบสถ์เทพธิดารัตติกาลที่ ‘จัสติส’ กับ ‘แฮงแมน’ พูดถึง?ไคลน์ฉุกคิดบางสิ่งได้ ข้อมูลในหัวเริ่มปะติดปะต่อ“คุณควบคุมความฝันของผมใช่ไหม? คุณบังคับให้ผมฝันแบบนั้น…”เหยี่ยวราตรี-ดันน์·สมิท นำหมวกกลับไปสวมเพื่อปกปิดศีรษะที่ค่อนข้างเถิก มันอธิบายด้วยนัยน์ตาสีเทาที่ไม่สั่นคลอน
“ไม่ครับ ผมเพียงเข้าไปในความฝันของคุณและทำการชี้นำอย่างเหมาะสม”เป็นเสียงอันนุ่มละมุนและลุ่มลึก ดังกังวานไปตามทางเดินหอพักโดยไม่ปลุกลูกบ้านคนใดให้ตื่น“ภายในความฝันของมนุษย์ อารมณ์ทุกชนิดจะเข้มข้นกว่ายามปรกติเสมอ โลกภายในนั้นจะปันปั่วน บ้าคลั่ง และปลุกเร้า ฝันคือสิ่งที่เกิดจากจิตใจสำนึก และจิตใต้สำนึกไม่มีวันโกหก… สำหรับผู้เชี่ยวชาญอย่างผม การชี้นำความฝันจะมนุษย์จะเค้นความจริงได้มากกว่าถามจากปากโดยตรง”นี่มัน… มนุษย์ธรรมดาที่ไหนจะควบคุมความฝันคนอื่นได้?และหากมันบังเอิญฝันถึงโลกเก่าเข้า ความลับจะไม่ถูกดันน์·สมิทล่วงรู้เอาหรือ?ไคลน์ยืนชะงัก ภายในใจกำลังทบทวนรายละเอียดของฝันร้ายก่อนหน้ามันยังคงมองว่าแปลกอยู่ดี… เหตุใดตัวมันในความฝันถึงตัดสินใจได้สุขุมนัก? มีความคิดเป็นเหตุเป็นผล
