ทีหรือไม่?”“ในทางทฤษฎีแล้วใช่ พวกเราคงต้องยอมปล่อยตัวคุณและค้นหาสมุดบันทึกด้วยวิธีอื่น ถ้าหากมันยังไม่ถูกทำลาย สักวันคงได้รับเบาะแสเพิ่มเติม ส่วนตัวคุณ พวกเราจะตรวจสอบให้มั่นใจว่าคุณไม่ถูกวิญญาณร้ายเข้าสิงหรือตามรังควาน ไม่มีคำสาปหลงเหลือ และไม่แสดงสัญญาณของอาการทางจิต พวกเราต้องมั่นใจว่าคุณจะกลับไปใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างปรกติสุขและแข็งแรง”ดันน์กล่าวพลางอมยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่แปลกประหลาดกว่าปรกติเล็กน้อยไคลน์เอะใจในบางคำพูด มันถามย้ำ“ในทางทฤษฎี?”
“ถูกต้อง ในทางทฤษฎีจะเป็นเช่นนั้น แต่ในทางความเป็นจริง คดีแปลกประหลาดมักมีจุดจบไม่สวย ต้องมีเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้สักเรื่องสองเรื่องเกิดขึ้นเสมอ”ดันน์จ้องเข้าไปในดวงตาไคลน์พร้อมกับอธิบายต่อ“ทว่า ด้วยพลังและความรู้ที่จำกัด พวกเราจึงไม่สามารถตรวจสอบหรือทำนายความผิดปรกติได้ละเอียดทุกซอกมุม และเมื่อปล่อยเหยื่อกลับเข้าสังคมไป ความผิดปรกติเหล่านั้นกลับปรากฏและเล่นงานเหยื่อในภายหลัง”“ตัวอย่างเช่น?”ไคลน์เริ่มหวาดผวาขณะรถม้าแล่นไปตามถนนอันว่างเปล่า ดันน์หยิบกล้องยาสูบออกมาดม และกล่าวต่อ“เมื่อพวกเราคิดว่าไม่มีอะไรแล้ว เหยื่อเป็นปรกติแล้ว แต่ในหลายปีให้หลัง เหตุการณ์สุดสยองขวัญกลับเกิดแก่เหยื่อหลายปีก่อน ผมเคยทำคดีเกี่ยวกับลัทธิชั่วร้าย หลักการพวกมันไม่ซับซ้อน บูชายัญเหยื่อเคราะห์ร้ายให้เป็นเครื่องสังเวยของ
เทพ ทว่า ขณะที่เหยื่อคนหนึ่งถูกเลือกให้เป็น
