์เวิร์ชเป็นผู้ออกค่าโดยสารให้ทั้งหมด”ไคลน์เริ่มสั่นระริก มันมิได้ตื่นตระหนกเพราะเคยโกหกสิ่งใดไปกับตำรวจ ด้วยความสัตย์จริง ไคลน์ยังไม่เคยให้การเท็จกับตำรวจเลยสักครั้งมันเพียงแต่อึ้งกับเบาะแสใหม่ที่ดันน์·สมิทเล่าให้ฟังอีกนัยหนึ่งก็คือ วันที่ 27 มิถุนายน ไคลน์คนก่อนได้เดินทางไปยังบ้านเวิร์ชจริง และกลับถึงห้องตัวเองก่อนเที่ยงคืน จากนั้นก็ลงมือฆ่าตัวตายเหมือนกับเวิร์ชและนาย่า…ไคลน์ฝืนยิ้ม“หลักฐานของคุณยังอ่อนเกินไป มันไม่ได้พิสูจน์ว่าผมเกี่ยวข้องกับการตายของเวิร์ชและนาย่าเลยสักนิด ด้วยความสัตย์จริง พวกเขาเป็นเพื่อนสนิท และตัวผมก็ต้องการทราบความคืบหน้าคดียิ่งกว่าใคร แต่ว่า… ผมจำอะไรไม่ได้เลย
โดยเฉพาะวันที่ 27 มิถุนา ความทรงจำของผมว่างเปล่าโดยสมบูรณ์ ผมพยายามอ่านไดอารีเผื่อว่าตัวเองจะเขียนอะไรไว้บ้าง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินทางไปที่บ้านพักของเวิร์ชในวันที่27”“คุณคงความจำเสื่อมรุนแรงมาก”ดันน์·สมิทกล่าวพลางผงกศีรษะเล็กน้อย ใบหน้าของมันราบเปรียบปราศจากอารมณ์ ไม่โกรธ ไม่เคลือบแคลง และไม่ยิ้มแย้ม“คุณก็น่าจะสัมผัสถึงความบริสุทธิ์ใจของผมได้ใช่ไหม”ไคลน์กล่าวขณะจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีเทาของดันน์ฉันพูดความจริง!ถึงมันจะไม่ทั้งหมดก็เถอะ!ดันน์·สมิทยังไม่มอบคำตอบ มันกวาดสายตารอบห้องก่อนจะกล่าว“ปืนลูกโม่ของมิสเตอร์เวิร์ชหายไป ผมขอเดาว่า…สามารถพบมันได้ในห้องนี้ใช่ไหม? มิสเตอร์ไคลน์”
ก็เออสิฟะ…ในที่สุดไค
