าด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเวิร์ชตายแล้ว?เหมือนกับไคลน์เจ้าของร่าง… บ้าน่า!
“แล้วนาย่า?”ไคลน์รีบถามอย่างกระวนกระวาย“มิสนาย่าก็เช่นกัน”ตำรวจตาสีเทาหันมาตอบด้วยน้ำเสียงค่อนข้างสุขุม“ทั้งคู่เสียชีวิตในบ้านมิสเตอร์เวิร์ช”“การฆาตกรรม?”ไคลน์ถามเดาสุ่มบางที่ คงเป็นการฆ่าตัวตายมากกว่า…ตำรวจดวงตาเทาส่ายหน้า“ไม่ใช่ สภาพแวดล้อมบอกว่าเป็นการฆ่าตัวตาย มิสเตอร์เวิร์ชใช้ศีรษะโขกกำแพงหลายครั้งจนเสียชีวิต กำแพงชุ่มชโลมด้วยเลือดแดงฉาน ส่วนมิสนาย่าขาดอากาศหายใจตายในอ่างล้างหน้า”“เป็นไปไม่ได้…”
ขนทุกเส้นบนตัวไคลน์พลังตั้งชันขณะจินตนาการที่เกิดเหตุสุดสยอดสยองสาวสวยคุกเข่าลงบนเก้าอี้และใช้ใบหน้าจุ่มลงไปในอ่างที่มีน้ำเต็ม เส้นผมยาวประหลังกำลังปลิวไสวไปตามแรงลม แต่ร่างกายสงบนิ่งและเย็นชืดเวิร์ชนอนแผ่หลาบนพื้นด้วยดวงตาที่เหลือกถลนจ้องเพดานห้องเขม็ง ศีรษะโชกเลือดและมีแผลเหวอะหวะบริเวณหน้าผากบนกำแพงในจุดที่ถูกโขกเกิดรอยร้าว เลือดที่เคยสาดกระเซ็นเริ่มแห้งกรังติดผนัง…ตำรวจดวงตาเทากล่าวต่อ“พวกเราก็คิดแบบเดียวกัน แต่ผลการชันสูตรศพออกมาแล้วว่า ไม่มีร่องรอยการใช้สารเสพติดหรือถูกกำลังบังคับจากภายนอก… แถมมิสเตอร์เวิร์ชและมิสนาย่าก็ไม่แสดงอาการดิ้นรนขัดขืนก่อนตาย”ไม่เปิดโอกาสให้ไคลน์พูด นายตำรวจนัยน์ตาเทาเดินเข้าไปในห้อง กวาดสายตาหนึ่งรอบพร้อมกับหันมาถาม
“คุณเห็นมิสเตอร์เวิร์ชและมิสนาย่าครั้งสุดท้ายเมื่อไร?”ขณะกล่าว มันใช้
