นเข้ามาเก็บเศษกระจกที่อาจทำอันตรายกับคุณหนูหลังจากห้องเรียบร้อย แอนนี่หันมากล่าวกับออเดรย์“คุณหนูจะใส่ชุดไหนไปร่วมงานคะ?”ออเดรย์ครุ่นคิดก่อนจะมอบคำตอบ“อยากใส่ชุดที่คุณนายจีเนียร์มอบให้เป็นของขวัญวันเกิดอายุสิบเจ็ด”
“ไม่ได้นะคะ คุณหนูห้ามใส่ชุดซ้ำเข้าร่วมงานพิธีใหญ่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ตระกูลฮอลล์อาจถูกถากถางว่าเป็นขุนนางตกอับได้”แอนนี่ปฏิเสธพร้อมกับส่ายศีรษะ“แต่ฉันชอบนี่นา”ออเดรย์ดื้อเงียบ“คุณหนูสามารถใส่มันที่บ้านหรือไม่ก็งานพิธีไม่สำคัญได้ค่ะ”แอนนี่หนักแน่น ไม่ยอมให้อีกฝั่ายต่อรอง“งั้นเอาเป็น… เดรสแขนยาวลายดอกบัวที่มิสเตอร์ไซดีสมอบให้เมื่อสองวันก่อน”ออเดรย์ตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม“ยังรสนิยมดีเหมือนเดิมนะคะ”แอนนี่ชื่นชม จากนั้นก็เดินออกไปที่ประตูและส่งเสียงตะโกน
“ห้องเสื้อที่หก! อ๊ะ ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง”สาวใช้เริ่มทำงานอย่างขยันขันแข็ง เครื่องแต่งกายทั้งหมดของเธอ ทั้งเดรส เครื่องประดับ รองเท้า หมวก เครื่องสำอางรวมถึงทรงผม ทั้งหมดถูกจัดแจงเป็นระเบียบเรียบร้อยเมื่อทุกสิ่งใกล้เสร็จสรรพ เคาต์ฮอลล์ปรากฏตัวหน้าประตูห้องในเสื้อกั๊กสีน้ำตาลมันสวมหมวกสีเดียวกับเสื้อ หนวดเหนือริมฝีปากถูกตัดแต่งอย่างสง่างาม ดวงตาสีฟั้าครามเปียมด้วยความร่าเริงน่าเสียดายที่ความหล่อเหล่าในวัยหนุ่มถูกทำลายด้วยขนาดรอบเอวที่เพิ่มขึ้น ริ้วรอยบนใบหน้า และท่อนแขนที่ลีบเล็กลง“อัญมณีที่เจิดจรัสที่สุดแห่งเบ็คลันด์เ
