ไม่เพียงจะพูดภาษาโลเอ็นเหมือนกัน แต่ทั้งสองยังแสดงสีหน้าแบบเดียวกันด้วยเป็นสีหน้าของความตึงเครียดสุดขีดเรากำลังอยู่ที่ไหน และถูกนำตัวมาที่นี่ทำไม?เรื่องนั้น แม้แต่มันเองก็อยากทราบเหมือนกัน…หลังจากสงบสติอารมณ์ โจวหมิงรุ่ยนำคำถามของทั้งสองคนมาวิเคราะห์ตีความในหัวคำถามของอัลเจอร์และออเดรย์มิได้ต้องการคำตอบ แต่เป็นการไต่ถามตามสัญชาตญาณเมื่อร่างกายเกิดภาวะตกตะลึงหวาดกลัว และไม่ปลอดภัยด้วยเหตุผลบางประการซึ่งหาคำอธิบายไม่ได้ สองบุคคลเบื้องหน้าถูกลากตัวเข้ามาในมิติทะเลหมอกสีเทาอย่างไม่เต็มใจในฐานะตัวต้นเหตุ แม้แต่โจวหมิงรุ่ยยังเกิดภาวะตื่นตระหนกรุนแรง ไม่แปลกที่คนทั้งสองจะแสดงท่าทีกระวนกระวายขนาดนี้
สำหรับพวกมัน เหตุการณ์ปัจจุบันคงอยู่เหนือสามัญสำนึกอย่างมากแน่… ใช่แล้ว…ในช่วงเวลาไม่กี่อึดใจ โจวหมิงรุ่ยคำนึงถึงความเป็นไปได้สองตัวเลือก ข้อแรก หากมันแสร้งทำเป็นผู้เสียหายเหมือนกับอีกสองคน อาจได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจและร่วมกันหาทางออกแถมยังใช้โอกาสนี้จับตามองการกระทำไปในตัว เผื่อว่าจะได้รับข้อมูลที่น่าสนใจใหม่ข้อสอง แสร้งทำเป็นตัวตนปริศนาต่อไป วิธีนี้จะส่งผลให้อีกฝั่ายเกรงกลัว รวมถึงอาจได้รับข้อมูลที่มีค่ามหาศาลด้วยระยะเวลาที่จำกัด ไม่เพียงพอให้มันประมวลผลชั่งน้ำหนักหาข้อดีข้อเสียโดยละเอียด หมิงรุ่ยกัดฟันยอมเสี่ยงเลือกข้อสองแสร้งทำเป็นบุคคลลึกลับให้อีกฝั่ายยำเกรง เพื่อที่ตนจะได้ถือไพ่เหนือกว่
