วหมิงรุ่ยรีบเดินออกจากจัตุรัสและตรงไปยังย่านที่ขายเนื้อกับถั่ว สายตากวาดมองหาร้านขาย ‘เนื้อแกะเกรดพอประมาณ’ชายหนุ่มตัดสินใจซื้อเนื้อแกะหนักหนึ่งปอนด์ จากนั้นก็ซื้อถั่วปากอ้า กะหล่ำ หอมใหญ่ มันฝรั่ง และผักชนิดอื่นราคารวมของขนมปัง เนื้อ ถั่ว และผักคือ ยี่สิบห้าเพนนีหรือเทียบเท่าสองซูลกับหนึ่งเพนนี“ซื้อของมาแค่นี้ แต่เงินกลับยังไม่พอ… เบ็นสันผู้น่าสงสาร…”
โจวหมิงรุ่ยพกธนบัตรหนึ่งซูลมาสองใบ ทำให้มันต้องออกเงินตัวเองอีกหนึ่งเพนนีในกระเปั๋าชายหนุ่มไม่เถลไถลที่ไหนอีก เปั้าหมายเดียวคือการเดินตรงกลับหอพัก ด้วยอาหารจานหลักที่ซื้อเตรียมไว้ มันพร้อมแล้วสำหรับการเริ่มพิธีเปลี่ยนดวงชะตา…หลังจากกลับมาถึงห้องในช่วงสาย ชาวหอพักชั้นสองเริ่มทยอยออกไปทำงานหรือเรียนหนังสือกันหมด มันจึงไม่รีบร้อนทำพิธี เพียงนั่งแปลบทสวด “เซียนราชันฟั้าดินประทานโชค”ให้เป็นภาษาฟุซัคโบราณรวมถึงภาษาโลเอ็น เผื่อว่าบทสวดภาษาจีนดั้งเดิมไม่ได้ผล มันจะได้ทดลองใหม่ด้วยภาษาท้องถิ่นโลกนี้เหมือนกับสำนวนที่ว่า เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม!แน่นอน มันไม่ลืมแปลให้เป็นภาษาเฮอร์มิสที่นิยมใช้ในพิธีกรรมโบราณหลายชนิด สมองถูกเค้นอย่างหนักเพื่อแปลเทียบทีละคำอย่างตั้งใจ
หลังจากจัดการบทสวดเรียบร้อย มันนำขนมปังไรย์สี่ชิ้นออกมาเตรียมทำพิธี แต่ละชิ้นถูกวางไว้ยังมุมห้องสี่ทิศ ชิ้นแรกวางไว้บนเตาถ่าน ชิ้นที่สองวางไว้ด้านข้างกระจกเงาสำหรับแต่งตัว ชิ้
