จ กุญแจห้องถูกนำมาใส่ในกระเปั๋าเสื้อข้างขวา โจวหมิงรุ่ยหันไปคว้าถุงกระดาษสีน้ำตาลตัวและเดินตรงไปยังประตูหน้าห้องเสียงฝีเท้าซอยถี่ในตอนแรก แต่ไม่นานก็ช้าลง จนกระทั่งหยุดนิ่งสนิทหน้าประตูโจวหมิงรุ่ยที่ครุ่นคิดหลายเรื่องขณะยืนเหม่อ เริ่มขมวดคิ้วชนกันมันไม่กล้าออกไปนอกห้องการฆ่าตัวตายของไคลน์เต็มไปด้วยปริศนา หากออกไปเดินเพ่นพ่านภายนอก ตนจะไม่ถูก ‘อุบัติเหตุ’ เล่นงานเข้าหรือ?
หลังจากไตร่ตรองถี่ถ้วน ชายหนุ่มเดินกลับเข้าห้องและดึงลิ้นชักออก ก่อนจะหยิบปืนลูกโม่สีทองเหลืองแวววาวขึ้นมาถือนี่เป็นเพียงอาวุธชนิดเดียวที่ตนนึกออก และยังเป็นเครื่องรางที่อุ่นใจ เพราะพลังทำลายของเจ้าสิ่งนี้เหลือเฟือเกินกว่าจะเรียกว่าปั้องกันตัวถึงจะไม่เคยฝึกยิง แต่ลำพังการยกขู่ให้อีกฝั่ายฉี่ราดก็มากเพียงพอชายหนุ่มลูบคลำปืนอย่างทะนุถนอม ก่อนจะนำไปยัดไว้ในกระเปั๋าเสื้อฝังซ้ายซึ่งเป็นช่องเดียวกับธนบัตรทั้งสองใบ ฝั่ามือรองธนบัตรพลางใช้นิ้วชี้วางรอใกล้โกร่งไกปืน พร้อมรับมือเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่อาจต้องใช้งานแบบเร่งด่วนนับเป็นการเตรียมตัวและซุกซ่อนอันสมบูรณ์แบบ แต่หลังจากรู้สึกปลอดภัยได้ไม่นาน สัญชาตญาณ ‘รู้ทุกเรื่องอย่างละนิด’ ได้สร้างความกังวลใหม่ภายในใจจะเกิดอะไรขึ้นถ้าปืนลั่น?
เมื่อจินตนาการถึงความฉิบหายที่อาจมาเยือน โจวหมิงรุ่ยไม่รีรอ รีบปลดโม่ปืนออกพร้อมกับตบมาฝังซ้าย หยิบกระสุนออกหนึ่งนัด รังเพลิงเปล่าถูกเลื่อนให้
