๋าเซียน หากถูกมันทำร้าย ด้วยขอบเขตอย่างเจียงผิงอัน เขาไม่มีโอกาสฟื้นตัวใด ๆ แน่
หากเกิดอุบัติเหตุขึ้น เจียงผิงอันก็อาจตกตายในการประลองนี้เลย!
เหมียวเสียไม่อยากให้เจียงผิงอันอยู่ในอันตราย
“ไม่เป็นไรหรอก ประลองยุทธ์ด้วยศาสตราเซียนก็ตามนั้น”
เจียงผิงอันรับกระบี่เซียนมา เหยียบสู่สุญตาเหินสู่แท่นศิลา ทุกย่างก้าวเจิดจรัสเรืองรอง กฎจำนงสัประยุทธ์แผ่ออกจากภายใน
ไป๋ฟานเหินสู่เวหา แผดเสียงก้องด้วยความช่วยเหลือของศาสตราเซียน “อัจฉริยะน่ะมีคนเดียวก็พอ วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้าเจียงผิงอัน!”
ปวงชนกลั้นใจอย่างเผลอตัว
ช่างน่าตื่นเต้นจริง ๆ มิคาดว่าวันนี้จะได้เห็นการปะทะของศาสตราเซียนด้วย
ในสองคนนี้ ผู้ใดจะกำชัยสุดท้ายกันแน่?
จะเป็นร่างศึกเจียงผิงอัน หรือไป๋ฟานผู้มีพรสวรรค์กลืนกิน?
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนอวี่หวงและสำนักเซียนเทียนหลานกระวนกระวายกว่าใคร
ศึกนี้เดิมพันด้วยผลเต๋าวิญญาณเซียน ศาสตราเซียนหนึ่งชิ้นและศักดิ์ศรี
