บทที่ 151 โบราณสถานวิหารแห่งแสง ใต้แม่น้ำฉางหลิง!
แม่นําฉางหลิง
ในวันนี้ผู้ฝึกยุทธระดับราชาจํานวนมากเดินทางมายังที่นี่กลิ่นอายของทุกคนเหนือกว่าระดับราชาทั่วไปสัตว์อสูรระดับราชาที่เข้ามาใกล้ถูกพวกเขาสังหารในทันที
ไม่นานตามแนวชายฝั่งของแม่น้ำฉางหลิงมีระดับราชารวมตัวกันอยู่มากกว่า 100 คนและยังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
“ถึงแล้ว!
เย่เทียนบินลงมาจากฟากฟ้าร่อนลงไปที่ริมฝั่งของแม่น้ำฉางหลิง เขากวาดสายตามองและ
เห็นผู้ฝึกยุทธระดับราชาจํานวนมาก
“เย่เทียน คุณก็มาด้วยเหรอ?”
เสียงที่อ่อนโยนดังขึ้น
เย่เทียนหันมองกลับไปและพบคนรู้จักซึ่งก็คือนักบุญหญิงแห่งนิกายเทพจันทรา
“อื้ม!”
เย่เทียนพยักหน้าเบาๆ
ในขณะเดียวกันนักบุญหญิงก็เดินเข้ามาหาเขา
เมื่อเป็นเช่นนั้นเย่เทียนก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่เป็นปฏิปักษ์มากมายจ้องมองไปยังเขาเห็นได้ชัดว่านักบุญหญิงแห่งนิกายเทพจันทราเป็นที่หมายตาของครูฝึกยุทธมากมาย
แต่เขาก็ไม่สนใจสายตาของคนเหล่านี้ สําหรับเขาแล้วการให้ความสําคัญกับสุนัขไก่กามันเป็นเรื่องที่เสียเวลา
“เย่เทียน ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะได้รับกุญแจวิหารแห่งแสงด้วย?”
นักบุญหญิงกล่าวด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“มีคนให้ผมมา!”
เย่เทียนตอบแบบขอไปทีและไม่ได้พูดอะไรอีก
“เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
นักบุญหญิงพยักหน้า และอบคิดอยู่ในใจ เธอคิดว่าเย่เทียนคงจะได้กุญแจมาจากพันธมิตรพเนจรเพราะยังไงพันธมิตรพเนจรก็มีโควต้าเช่นกันเย่เทียนเห็นว่านักบุญห
