าหอบหายใจ
[ออร่าเป็นลูกที่ฉันรักและหวงแหนมาก]
อีอาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
[หากเธอสามารถอุทิศตนช่วยเหลือพระผู้ช่วยให้รอดเคียงข้างคุณได้ ข้าพเจ้าก็จะสามารถลงจากตำแหน่งได้อย่างง่ายดาย เธอเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดที่จะสืบทอดตำแหน่งต่อจากข้าพเจ้า ดังนั้นโปรดดูแลเธอให้ดีด้วย]
อีซอลอาพยักหน้าหลายครั้ง
อันที่จริง เธออยู่ในอาการมึนงงจากความรู้สึกแปลกประหลาดที่วนเวียนอยู่ภายในร่างกายของเธอ
มาร์เซล จิโอเนียเงยหน้ามองอีหลังจากช่วยพยุงอีซอลอาขึ้น
“ผมมีคำขออีกอย่างหนึ่งครับ”
[มันคืออะไร?]
“ฉันขอเข้าไปชมโลกวิญญาณสักหน่อยได้ไหมคะ? แม้แค่แป๊บเดียวก็ได้ ฉันอยากกลับไปที่นั่นอีก”
[สถานที่นั้น คุณหมายถึง…]
อีอาพยักหน้าอย่างหนักราวกับว่าเธอมีสถานที่ในใจอยู่แล้ว
[ฉันคิดว่าคงไม่เป็นไร คุณถามออร่าได้เมื่อไหร่ก็ได้ที่คุณอยากกลับไป]
อีอาหลับตาลง
มาร์เซล จิโอเนีย โค้งคำนับ จากนั้นก็หันหลังและเริ่มเดิน
อีซอลอาห์ก็วิ่งไล่ตามเขาไปเช่นกัน
เธอรู้สึกเหมือนกำลังฝัน การเดินทางไปยังสหพันธ์และการมาถึงดินแดนแห่งวิญญาณนั้นยากจะเชื่ออยู่แล้ว แต่เธอยังประสบความสำเร็จในการทำสัญญากับวิญญาณผู้ทรงพลังได้อีกด้วย
“อ๊าก”
ทันทีที่เธอเริ่มรู้สึกตัวหลังจากปรับตัวเข้ากับความรู้สึกใหม่ได้แล้ว เธอก็รู้สึกถึงแรงกระแทกเบาๆ บนใบหน้า
มาร์เซล จิโอเนียหยุดรถก่อนที่เธอจะทันสังเกตเห็น
“ข-ขอโทษค่ะ/ครับ”
[ฟูฟู.]
เสียงหัวเราะคิกคักของออร่า
