ั้งหมดนี้เกินคาดสำหรับปวงชน หัวใจมิอาจสงบได้
หน้ากากมิอาจบดบังใบหน้าถมึงทึงของเหลียงเซียวหง หน้ากากของเขามีพลังซ่อนเร้น ตราบใดที่มิได้ใช้พลังขอบเขตพ้นพิบัติ ผู้อื่นก็ไร้หนทางประจักษ์แจ้ง เจียงผิงอันรู้ได้อย่างไร?
เรื่องสำคัญที่สุดคือ เหตุใดหมัดเมื่อครู่ของเจียงผิงอันจึงแข็งแกร่งนัก และยามนี้อีกฝ่ายอยู่ในขอบเขตใด?
สีหน้าของเจียงผิงอันสุขุมไร้แตกต่าง ถามเหลียงเซียวหงอย่างไร้อารมณ์ “ก่อนจัดการกับเจ้า มีบางเรื่องที่ต้องยืนยันก่อน กาลก่อนเรื่องที่ข้ามีศาสตราเซียนของมหาจักรพรรดิ เจ้าเป็นคนปล่อยข่าวถูกหรือไม่?”
ชั่วขณะนั้น เรื่องที่เขามีศาสตราเซียนของมหาจักรพรรดิอยู่กับตัวก่อเกิดเสียงฮือฮามากมาย มือสังหารหลายต่อหลายคนบุกโจมตีเขา
ผู้ปล่อยข่าวนี้ กระทั่งหน่วยข่าวกรองอันดับหนึ่งของภพแร้นแค้นอย่างหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลยังหาตัวไม่เจอ
กาลก่อน มหาจักรพรรดิทิ้งศาสตราเซียนลับไว้สามชิ้น เป็นเรื่องที่โลกภายนอกหารู้ไม่ มีเพียงผู้ได้ศาสตราเซียนลับทั้งสามเท่านั้นจะทราบ
เห็นได้ชัดว่าเหลียงเซียวหงผู้นี้คือหนึ่งในนั้น
ดวงตาของเหลียงเซียวหงวูบไหวเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างแสนสุขุม “ใช่ ข้าปล่อยข่าวเอง”
ต่อให้บอกเจียงผิงอันไปก็เท่านั้น ศาสตราเซียนอยู่กับตัว ยอดฝีมือจากแดนศักดิ์สิทธิ์ก็อยู่ที่นี่พร้อมหน้า เจียงผิงอันจะยังฆ่าเขาได้หรือ?
“แค่นั้นแหละ เจ้าตายได้แล้ว”
เมื่อรู้ว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือเหลียงเซียวหงจริง
