นไร! เจียงผิงอันค้างอยู่ในขอบเขตบูรณาการแท้ ๆเหตุใดจึงออกหมัดน่ากลัวเช่นนี้ได้!
แม้เหลียงเซียวหงจะตกใจ ยามนี้ก็มิใช่เวลาให้มัวคิด เขามิอาจมัวระแวง รวมพลังทั้งหมดเข้าที่หน้ากากทองของตนทันที
คลื่นพลังเต๋าเซียนระเบิดออกจากหน้ากากราวคลื่นถาโถม สาดแสงทองเรืองรองทั่วฟ้าดิน หมัดของเจียงผิงอันเริ่มเสื่อมสลายประหนึ่งคันฉ่องแหลกร้าว
เห็นเช่นนี้ ทุกสายตาก็เบิกกว้าง
“ศาสตราเซียน! ปรากฏว่าหน้ากากนั่นคือศาสตราเซียน!”
“มิใช่นี่คือสิ่งที่เขาใช้รับการโจมตีของธิดาเทพตระกูลเหลยโบราณหรอกหรือ ข้านึกว่ามันเป็นวรยุทธ์ไร้นามอะไร ที่แท้ก็เป็นฝีมือศาสตราเซียน!”
“หน้าไม่อาย! ถึงกับใช้ศาสตราเซียนเข้าประลอง!”
ศาสตราเซียนถูกเปิดโปง เสียงก่นด่าเหลียงเซียวหงดังระงม
คนจากตระกูลเหลยเดือดดาลเกือบสรรเสริญโคตรเหง้าของเหลียงเซียวหงยกสาแหรก
ดวลกันอย่างยุติธรรมแท้ ๆ แต่เหลียงเซียวหงใช้ศาสตราเซียนทำร้ายธิดาเทพตระกูลเหลยของพวกเขา หากเจียงผิงอันไม่ค้นพบมัน ใครจะทราบได้
“ผู้อื่นคนใดก็หาศาสตราเซียนไม่พบ เจ้านิกายเจียงพบได้เช่นไร?”
“หมัดเมื่อครู่ของเจ้านิกายเจียงน่าสะพรึงยิ่งนัก มันเหมือนหมัดที่ยอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติชกออกมาเฉย ๆ เลย มิใช่พูดกันหรือว่าเขาฝึกฝนมิได้แล้ว?”
“หรือจะหมายความว่า… เจ้านิกายเจียงทะลวงข้อจำกัดการฝึกฝน กลับมาฝึกฝนได้แล้ว?”
ยามนี้เอง ปวงชนจึงตระหนักว่าตนมิอาจมองทะลุการฝึกฝนของเจียงผิงอันได้เลย
เหตุการณ์ท
