เจียงผิงอันดื่มสุราพลางเสวนากับอาจารย์เขาเยี่ยงสหาย ทั้งเรื่องสถานการณ์ในโลกหล้า วิกฤติจากเผ่าพันธุ์ทั้งหลาย และประสบการณ์การฝึกฝน
สองฝ่ายเสสรวลเสวนาสามวัน ก่อนที่หวังเหรินจะอ้างว่าเกิดแรงบันดาลใจ จะเก็บตัวฝึกฝนแล้วไล่เจียงผิงอันไป
หวังเหรินรู้ว่าด้วยสถานะปัจจุบันของเจียงผิงอัน อีกฝ่ายมีธุระให้ทำมากนัก มิอาจเอาเวลามาใช้สิ้นเปลืองกับตาเฒ่าอย่างเขาได้ เจียงผิงอันปลีกเวลามาพบเขาได้ เขาก็พอใจมากแล้ว
ก่อนจาก เจียงผิงอันทิ้งทรัพยากรไว้มากมาย เพียงพอให้อาจารย์เขาฝึกฝนจนถึงขอบเขตสูงสุดในภพแร้นแค้น
หากอาจารย์อยากไปภพเซียน พันปีต่อจากนี้ ประตูกั้นภพในภพบุกเบิกจะเปิดออก เขาก็จะส่งอาจารย์สู่ภพเซียนได้
ด้วยสถานะของเขาในสำนักเซียนอวี่หวง การส่งคนเข้าไปมิน่าใช่ปัญหา
เจียงผิงอันได้ทราบจากอาจารย์เขาว่าเซี่ยชิงมิได้อยู่ในต้าเซี่ยยามนิกายเทวมารถูกล้อมโจมตี เซี่ยชิงละทิ้งความฝันครองบัลลังก์จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ย สัญญาจะเข้าร่วมเทวนิกายจันทราโดยมีเงื่อนไขให้เทวนิกายจันทราช่วยเหลือนิกายเทวมาร และหลายปีมานี้เซี่ยชิงก็ฝึกฝนอยู่ที่นั่นตลอด
ในเมื่อเซี่ยชิงไม่อยู่ เจียงผิงอันจึงไม่ไปเยือนนครหลวงต้าเซี่ย แต่ไปยังสำนักเพียวเหมี่ยวแทน
กาลก่อน หมู่บ้านของพวกเขาถูกโจรป่ากวาดล้าง เหลือเพียงเขาและน้องหู่นิวหลี่เยว่เยว่รอดเพียงสองคน และซ่งฮุ่ย ผู้อาวุโสจากสำนักเพียวเหมี่ยวซึ่งบังเอิญผ่านมาก็พาหลี่เยว่เยว่จากไป ทิ้งหิ
