บทที่ 116 พรสวรรค์ในการถ่ายโอนวิญญาณระดับสูง!
“เย่เทียนฆ่าสัตว์อสูรระดับราชาได้!”
เย่วหลิงไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเย่เทียนเป็นคนทํา เธอรู้จักเย่เทียนมานานมาก เธอรู้จักเย่เทียนตั้งแต่ยังคงเป็นนักรบ และเย่เทียนช่วยชีวิตเธอไว้
ตอนนั้นเย่เทียนมีระดับการบ่มเพาะและความแข็งแกร่งด้อยกว่าเธอมาก เธอเห็นเพียงว่าเย่เทียนเป็นอัจฉริยะ ที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงและอยาก ได้เย่เทียนมาเป็นลูกน้อง
“พรสวรรค์ของเย่เทียนต้องเป็นพรสวรรค์ระดับหลุดพ้นอย่างแน่นอน และเขามีพรสวรรค์ด้านดาบ ด้านพละกําลัง และด้านความเร็วระดับที่ทรงพลังมาก!” “ตอนนี้เขาได้กลายเป็นปรมาจารย์ไร้เทียมทานไปแล้ว!”
ใช่แล้ว ในสายตาของเย่วหลิง เย่เทียนสมควรกับฉายาปรมาจารย์ไร้เทียม ทานอย่างไม่ต้องสงสัย การสังหารอสูรราชา ภายในสองกระบวนท่า ไม่ใช่ ปรมาจารย์ไร้เทียมทาน แล้วจะเรียกว่าอะไรได้?
ตอนนี้
ในที่สุดเย่วหลิงก็เข้าใจแล้วว่าทําไมเย่เทียนถึงสามารถรับมือกับวิกฤติฝูงสัตว์ ร้ายของฐานหลินไห่ได้ นี่คือปรมาจารย์ไร้เทียมทาน ต่อให้มีอสูรระดับราชา ทั่วไปบุกโจมตีฐานหลินไห่ ก็ไม่ใช่คู่มือของเย่เทียนตราบใดที่เขาไม่ได้เจอสัตว์อสูรราชาที่แข็งแกร่งเกินไป เย่เทียนก็แทบจะไร้เทียมทาน
เมื่อพลังของเขาถูกเปิดเผย เย่เทียนก็ไม่ซ่อนพลังไว้อีกต่อไป เขาช่วยตระกูล เย่วสังหารสัตว์อสูรชั้นยอดในค่ายกลทีละตัว
ณ จุดนี้เอง
เย่วหลิงเดินเข้ามาและมองไปที่เย่เทียนด้วยความปร
