ยนปฐพีช่างน่ากลัวเสียจริง เอาชนะมิได้เลย”
เมื่อมาถึงขอบเขตเซียนมนุษย์ ไร้การแบ่งขั้นย่อยต้นกลางปลายแล้ว ความแตกต่างแต่ละขอบเขตมิต่างอะไรกับสามัญชนเทียบเซียน
แม้เจียงผิงอันจะมีร่างกายแข็งแกร่งเทียบได้กับขอบเขตเซียนมนุษย์ แต่หมัดเดียวของอีกฝ่ายก็ยังสลายร่างเขาแหลกได้ มิอาจหยุดการโจมตีของตัวตนระดับนี้ได้เลย
โชคยังดีที่ทุกสิ่งจบลงแล้ว
หลังทำลายค่ายกล ยอดฝีมือระดับเซียนคิดกลับมาก็ไม่ง่ายแล้ว
เจียงผิงอันเหลือเวลาชีวิตเพียงหมื่นปี หวังเพียงจะใช้เวลาส่วนนี้อยู่กับญาติมิตร
เมื่อคิดถึงเหล่าคนสนิท ดวงตาของเจียงผิงอันก็เรืองประกายอ่อนโยน อารมณ์กระสับกระส่ายของเขาค่อย ๆ ทุเลา ฉีกมิติสัญจรสู่ต้าเซี่ย
ไร้ผู้ใดทราบว่าเจียงผิงอันได้ช่วยภพแร้นแค้นเอาไว้
เขาไม่สนใจว่าจะมีผู้ใดทราบ หวังเพียงว่าญาติมิตรของเขาจะสามารถใช้ชีวิตอย่างมั่นคงปลอดภัยและสงบสุข
ผู้คนมากมายที่เหยียบย่างสู่สนามรบมิได้หวังสร้างผลงานเพื่อลาภยศ แต่หวังว่าญาติมิตรของตนที่แนวหลังจะได้มีชีวิตสุขสบาย
เจียงผิงอันฝึกฝนเนิ่นนานจนบัดนี้ มิใช่เพราะอยากได้สถานะสูงส่ง แต่เพราะหวังจะเป็นเซียน ฟื้นชีวิตบุพการีของเขากลับมา
ขณะนี้ เขาหวังให้ญาติมิตรรอบกายอยู่สบายไร้ห่วง ไม่มีอันตรายใด ๆ
ต้าเซี่ย เมืองขนาดกลางแห่งหนึ่งในแดนบูรพา
เมื่อกาลผ่านไป เจียงผิงอันมอบทรัพยากรและอาวุธวิเศษให้ต้าเซี่ยมากมาย ต้าเซี่ยจึงพัฒนาอย่างรวดเร็วสุดขีด ผู้น้อยอันเลิศล ้าโ
