ดดเด่นปรากฏขึ้นมากมาย อีกสองสามพันปีก็อาจกลายเป็นขุมกำลังชั้นนำภายใต้แดนศักดิ์สิทธิ์
เหตุที่เขาดูแลต้าเซี่ยเป็นอย่างดีก็เพราะอดีตองค์หญิงเก้าแห่งต้าเซี่ย เซี่ยชิงช่วยเหลือเขาในอดีตมากมาย นอกจากนั้น อาจารย์คนแรกของเขาหวังเหรินก็เป็นคนของต้าเซี่ย
เจียงผิงอันกลับมาต้าเซี่ยครั้งนี้ ก็เพราะอยากเยือนอาจารย์และเซี่ยชิง รวมถึงน้องหู่นิวหลี่เยว่เยว่แห่งสำนักเพียวเหมี่ยวด้วย
เขาปล่อยจิตสัมผัสปกคลุมทั่วต้าเซี่ยอย่างง่ายดาย ด้วยพลังวิญญาณของเขาในปัจจุบัน การปกคลุมทั่วแดนบูรพาก็ทำได้ ขอเพียงเขาไม่อยากให้ผู้อื่นตรวจพบ บุคคลทั่วไปก็มิอาจไหวตัว
เจียงผิงอันพบอาจารย์เขาหวังเหรินอย่างรวดเร็ว
ขณะนี้ หวังเหรินมิได้เฒ่าชราเช่นยามแรกพบแล้ว แต่ดูเหมือนชายวัยกลางคนสามัญผู้หนึ่ง ไว้หนวดเครายาว สอนสั่งผู้น้อยที่ลานประลอง
“เสี่ยวหยาง เจ้าใจร้อนเกินไป ข้ารู้ว่าเจ้าอยากแข็งแกร่งขึ้นอยากแสดงตัวตนของเจ้า เลยตั้งใจฝึกฝน แต่เจ้าก็หักโหมฝึกฝนเกินไป ไม่หยุดคิดสักเล็กน้อย รากฐานไม่ดี ฝึกหนักไปก็ไร้ประโยชน์
เจ้าต้องหยุดแล้วครุ่นคิด ต้องเรียนการสร้างรากฐาน แล้วจึงเผยประสิทธิภาพได้มากกว่า”
หวังเหรินตักเตือนผู้ฝึกตนหนุ่มคนหนึ่ง
“แต่ว่า… ผู้อาวุโสหวัง ข้าไม่รู้ว่าจะเรียนอะไร ไร้พรสวรรค์และผู้ชี้แนะนี่ขอรับ” เด็กหนุ่มขบริมฝีปาก
“เจ้าหยุดฝึกไปก่อน เริ่มอ่านหนังสืออีกครั้ง ไม่ต้องร้อนใจ เดี๋ยวข้าจะชี้แนะเจ้าเอง” หวังเหรินกล่า
