นใจแก่ตนที่มิอาจเป็นเซียน หากเขาอยู่ระดับเดียวกับอีกฝ่าย ไม่มีทางสะบักสะบอมได้เพียงนี้แน่นอน
“เจียงผิงอัน ปล่อยเราออกไปเดี๋ยวนี้ แล้วจะถือว่าความแค้นของเราจบสิ้น เราเขตแดนมารมืดทมิฬมียอดฝีมือระดับเซียนปฐพีอยู่ ไม่
ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางเทียบฤทธิ์เซียนปฐพีได้ เจ้ากับญาติมิตรตายกันหมดแน่!”
มารสวรรค์รู้ว่าโอกาสชนะศึกนี้ริบหรี่ยิ่ง ก็เริ่มใช้วิธีข่มขู่
เมื่อได้ยินว่าเขตแดนมารมืดทมิฬมียอดฝีมือระดับเซียนปฐพีอารมณ์ของเจียงผิงอันก็เคร่งขรึมสุดขีด แม้ยามนี้เขาจะเอาชนะยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ได้ แต่ไม่มีทางประมือยอดฝีมือขอบเขตเซียนปฐพีได้แน่
แต่เจียงผิงอันก็ไม่หยุดมือ การโจมตีของเขายังทวีความดุเดือดขึ้นด้วย
“เจียงผิงอัน ยังโจมตีมาอีก ไม่กลัวตายหรือไร!” มารสวรรค์แผดเสียง ปราณมารทะลักคลุ้ง
“กลัว แต่เพราะกลัวตาย เลยต้องจัดการพวกเจ้า”
คำพูดเช่นนี้ทำได้แค่หลอกเด็ก หากไว้ชีวิตพวกมัน พวกมันได้เกณฑ์พวกมารุมโจมตีพวกเขาอีกน่ะสิ
มีแต่ต้องฆ่าตัดปัญหาล่วงหน้า ภายหลังจะได้รับมือสบายขึ้น คนโง่เท่านั้นจะปล่อยพยัคฆ์คืนภู
เจียงผิงอันใช้วิชาลับ ‘ลักษณ์วิญญาณศึก’ ซึ่งแตกแขนงจากวิชาเทียมเทพสงคราม เงามายาอันมหึมาเกินใดเปรียบปรากฏขึ้นกลางเวหา ปราณอันน่าสะพรึงกลัวทำให้กฎฟ้าดินอันสะท้านเทิ้มหยุดนิ่งเฉียบพลัน
ขณะนี้ เจียงผิงอันได้เรียนวิชาลับในวิชาเทียมเทพสงครามเพียงสองแขนง ซึ่งก็คือ ‘ร่างวิญญาณเทวา’ อั