กมาจากท้องใครก่อน
กัน ท่านป้าเหมียวผู้ระห ่า ท่านป้าเฉียนผู้สุขุมสง่างาม หรือแม่ผู้พราวเสน่ห์ของข้า?”
“เมี่ยวอี อย่าพูดถึงผู้ใหญ่แบบนั้นสิ”
เจียงเสียวเสวี่ยหน้าแดงก ่า นางมิได้ก๋ากั่นเช่นเจียงเมี่ยวอี นิสัยของนางนอบน้อมให้เกียรติญาติผู้ใหญ่เสมอ และไม่อยากพูดนินทาพวกเขา โดยเฉพาะในเรื่องเช่นนี้
“ชิ น่าเบื่อจัง”
เจียงเมี่ยวอีชำเลืองอีกฝ่าย “ไปกันเถอะ ขณะที่พวกเขาไม่สนใจเรา เรารีบไปทะเลบูรพากัน”
เจียงเสียวเสวี่ยผงะ “เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ท่านพ่อกลับมา เราไปโดยมิได้รับอนุญาตเช่นนี้ ได้โดนตีจริง ๆ แน่”
“หนนี้เราไม่ฆ่าคน แค่ไปด่ากราดพวกเผ่าปีศาจสมุทรทะเลบูรพาต่างหาก ท่านพ่อกับท่านป้าเฉียนอยู่ทั้งคน ท่านป้าเหมียวก็มาจากภพเซียน ต้องแข็งแกร่งมากแน่ ๆ ด่ากันไปมาสักสองสามคำรบแล้วทำทีเป็นเสียใจร้องไห้ พวกท่านพ่อต้องถกแขนเสื้อลงมือกันแน่ ๆ”
เจียงเมี่ยวอีแค้นปีศาจสมุทรเหล่านั้นที่วัน ๆ เอาแต่ก่นด่าบิดานางว่าไร้ประโยชน์ยิ่ง และต้องสั่งสอนให้สาสม
เจียงเสียวเสวี่ยครุ่นคิดสักพักก็พยักหน้า
ทั้งสองขี่หลังเสี่ยวไป๋ จากไปอย่างลับ ๆ
เจียงผิงอันมาที่สวนหลังตำหนัก พบบ่อน ้าพุร้อนร้อยพฤกษาปลดผนึกรายล้อมแล้วผสานอวตารพลังภายใน ความทรงจำตลอดพันปีหลากทะลักเข้าสู่มโนสำนึก
ช่วงเวลาที่เขาใช้กับเหล่าญาติมิตรผสานเข้าสู่ใจ ดุจสายธารใสประโลมบาดแผลในใจวัยเยาว์
อายุสิบสี่ปีก็เสียพ่อแม่ เริ่มการไล่ล่าฆ่าคน ต่อสู้ฆ่าฟัน ผ่านเห
