ลังไว้ร่างหนึ่ง ขอเพียงเก็บอวตารพลังนี้ ความทรงจำในอวตารพลังก็จะหวนสู่ร่างต้นเทียบเท่ากับพันปีมานี้ เขามิได้จากญาติมิตรไปไหน
ด้วยพลังวิญญาณปัจจุบันของเขา หากเขาทิ้งอวตารพลังไว้อีกร่าง ต่อให้ห่างกันสองภพ ความทรงจำก็จะเชื่อมต่อกันเสมอ
“ในบ่อน ้าพุร้อนร้อยพฤกษาที่สวนด้านหลัง” เจียงเมี่ยวอีตอบนางฉวยโอกาสขณะบิดานางอาบน ้าจับผนึกเสีย
เจียงผิงอันฉีกมิติมุ่งหน้าไปที่สวนหลังตำหนัก
เหมียวเสียมอบโอสถเซียนให้เจียงเมี่ยวอีกับเจียงเสียวเสวี่ยคนละเม็ด “นี่เป็นของรับขวัญ พวกเจ้าสองคนไปเล่นกันก่อนเถอะ เรามีธุระเช่นผู้ใหญ่กับบิดาของพวกเจ้า”
เจียงเมี่ยวอีกับเจียงเสียวเสวี่ยผงะเมื่อสัมผัสปราณน่าสะพรึงกลัวจากโอสถเซียน นี่คือโอสถเซียนหรือ? สูดหายใจไม่กี่หนก็รู้สึกชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงมหาศาลในกาย
“ขอบคุณท่านป้าเหมียว ขอให้ท่านป้าเหมียวและท่านป้าเฉียนสุขสำราญนะเจ้าคะ ฮิ ๆ”
เจียงเมี่ยวอีรู้ว่าเหมียวเสียจะทำอะไร นางเก็บโอสถเซียนแล้วลากเจียงเสียวเสวี่ยออกจากตำหนักเจ้านิกาย
หลังจากเดินพ้นตำหนัก เจียงเมี่ยวอีก็นำยันต์สื่อสารออกมาติดต่อจี้เฟย จิ้งจอกเก้าหางผู้เป็นมารดา
“ท่านแม่ ท่านพ่อกลับจากภพเซียนแล้ว เห็นบอกจะแบ่งปราณเซียนให้แม่บ้าง รีบมานะ พ่ออยู่ที่บ่อน ้าพุร้อนหลังตำหนักเจ้านิกายอย่าลืมแต่งตัวดี ๆ ล่ะ”
พูดจบ เจียงเมี่ยวอีก็ตัดการสื่อสารแล้วแสยะยิ้มร้าย “พี่หญิงเสียวเสวี่ย พี่ว่าน้องชายหรือน้องสาวเราจะออ
