“เสี่ยวจิน เจ้าอยู่ที่นี่ ถ้าเจ้ามีเวลาก็ช่วยข้ารวบรวมสมุนไพรและเลือดสัตว์อสูรให้มากที่สุด จ่าไว้ว่าเจ้าต้องแยกเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงและเลือดของสัตว์อสูรระดับกลาง อย่าเอามันมารวมกัน! ”
ก่อนที่เย่เทียนจะจากไป เขาก็กําชับเสี่ยวจินอีกครั้ง
“นายท่าน ข้าเข้าใจแล้ว!”
เสียวจนตอบ
เย่เทียนเองก็อยากพาเสี่ยวจินกลับไปที่ฐานหลินไห่เช่นกัน แต่เสียวจนตัวใหญ่และดุร้ายเกินไป
ไม่ใช่ว่าไม่มีสัตว์เลี้ยงที่เป็นสัตว์อสูรในฐานหลินไห่ บางตระกูลใหญ่ก็มีสัตว์เลี้ยงที่เป็นสัตว์อสูรเช่นกัน แต่สัตว์อสูรเหล่านั้นเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับกลางและไม่ใช่สัตว์อสูรสายพันธุ์พิเศษ อย่างเสือดาวมังกรทอง หากเขานําเสี่ยวจินกลับไปยังฐานหลินไห่ จะต้องสร้างความโกลาหลไม่น้อย
นอกจากนี้ความแข็งแกร่งของเสี่ยวจีนยังด้อยกว่าเขา ด้วยเหตุนี้เขาจําเป็นต้องปกป้องมันหากนํามันกลับไปยังฐานหลินไห่ มันจะดีกว่าหากให้เสียวจนอยู่ในป่าใบไม้ปลิวต่อไป อย่างน้อยมันก็สามารถช่วยเขารวบรวมเลือดของสัตว์อสูรได้ ในอนาคตเขาไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเลือดของสัตว์อสูรไม่เพียงพอ
เย่เทียนเก็บข้าวของและหยิบเลือดสัตว์อสูรระดับสูงติดตัวไปด้วยประมาณ 100 ชุด และสมุน ไพรอีก 1 ถุง
จากนั้นเขาก็แบกของมากมายและเดินออกจากป่าใบไม้ปลิวภายใต้การคุ้มกันของเสี่ยวจิน
นอกฐานหลินไห่ ห่างออกไปประมาณแปด
ทีมล่ากําลังค้นหาสัตว์อสูรอย่างระมัดระวัง สีหน้าของทุกคนดูจริงจังมาก
ความแ