ทั้งหมดของทุกสถาบันในฐานหลินไห่เขาก็ยังคงเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดอยู่ดีคงไม่มีใครที่ได้คะแนนมากกว่าเขาหรอก!”
“พวกนายยังไม่รู้ใช่ไหมว่าอสูรงูหลามใบไม้เขียวตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในเขตป่า มันถูกผู้ฝึกยุทธจำนวนมากโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไป แต่สุดท้ายก็มีคนผู้หนึ่งชุบมือเปิบผลประโยชน์ทั้งหมดจากอสูรตัวนั้น เพียงแค่คะแนนอย่างเดียวมันก็มีมูลค่ามากถึง 1,000 แต้มแล้ว!”
“ใครกันที่ทำเช่นนั้น? ดวงตาของสัตว์อสูรก็เพียงพอที่จะได้อันดับหนึ่งแล้ว โชคช่างเข้าข้างเขาจริงๆ! ”
“แม้ว่าเขาจะโชคดี แต่การแย่งชิงของจากมือผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมาก มันทำให้โม่เฉ่าเป่ยและคนอื่นๆโกรธจนแทบบ้า หากคนๆนั้นกล้าเอาลูกตาของสัตว์อสูรงูหลามใบไม้เขียวมาแลกเป็นคะแนนจริง ๆ ตัวตนของเขาก็จะถูกเปิดเผย มันไม่เท่ากับว่ากำลังดูหมิ่นล่วงเกินโม่เส้าเป่ยและคนอื่นๆซึ่งหน้าหรอกหรือ?”
“หึ! รางวัลของอันดับหนึ่งคือเลือดสัตว์อสูรระดับกลาง 3 ชุด และเงินอีก 100,000 หยวน ถึงจะล่วงเกินโม่เฉ่าเป่ยมันก็คุ้มค่า โม่เฉ่าเป่ยคงไม่กล้าลงมือในฐานหลินไห่หรอกมั้ง”
“นายไม่รู้หรอ? โม่เฉ่าเป่ยเป็นคนของตระกูลโม่ที่ของฐานหลินไห่ การล่วงเกินคุมอำนาจที่แข็งแกร่งเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องดีเลย”
โม่เฉ่าเป่ยไม่สนใจบทสนทนาของคนอื่น ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ทางเข้าป่า
“ฮึ่ม!! ฉันไม่เชื่อว่าเจ้านั้นจะยอมทิ้งตำแหน่งอันดับหนึ่ง หากฉันว่ามันเป็นใคร ฉันจะทำให้มันเสียใจกับความกล้า
