ครือ “ฉันอยากคุยกับคุณ…เรื่องระหว่างเรา”“พูดมา” เขาตอบด้วยน ้าเสียงที่ปราศจากอารมณ์เธอเดินเข้ามาใกล้ น ้าตาคลอเบ้า “ฉันรักคุณ ฉันเฝ้ารอคุณมานาน ตั้งแต่ก่อนที่อันจิ่วเม่ยจะเข้ามาในชีวิตคุณ ฉันทำทุกอย่างเพื่อคุณ แต่คุณกลับไม่เคยมองฉันเลย”หลี่เจียเฟิ่งนิ่งเงียบ แต่สายตาของเขาแสดงความรำคาญอย่างชัดเจน“แล้วทำไมต้องเป็นเธอ? ทำไมต้องเป็นอันจิ่วเม่ย? เธอมีอะไรดีกว่าฉัน!” หลัวลี่เซียนเอ่ยถามด้วยน ้าเสียงที่ปะปนไปด้วยความคับแค้น
คำถามนั้นทำให้หลี่เจียเฟิ่งถอนหายใจ ก่อนตอบกลับด้วยน ้าเสียงเรียบเย็น “คุณไม่มีสิทธิ์ถามคำถามนี้ ความรู้สึกของผมเป็นเรื่องของผม และอันจิ่วเม่ยคือภรรยาของผม”คำพูดนั้นราวกับมีดที่แทงทะลุหัวใจของหลัวลี่เซียน น ้าตาของเธอเริ่มไหลออกมา แต่เธอยังคงยืนนิ่ง “หลี่เจียเฟิ่ง…คุณเคยเห็นฉันอยู่ในสายตาบ้างไหม?”เขาตอบเสียงหนักแน่น “ไม่เคย ยิ่งตอนนี้คุณยังเผาจดหมายของอันจิ่วเม่ย ใช้เส้นสายกลั่นแกล้งเธอ คุณคิดว่าผมจะมองคุณด้วยความรู้สึกดีได้ยังไง?”หลัวลี่เซียนตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “แต่ฉันทำเพราะฉันรักคุณ…”หลี่เจียเฟิ่งจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา “ความรักที่ทำลายคนอื่นมันไม่ใช่ความรัก”เขาพูดจบก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้หลัวลี่เซียนยืนอยู่ลำพังน ้าตาไหลอาบแก้ม
