ดของเธอ“คุณทำได้ดีมาก” อู่เต๋อเฉินกล่าวชมด้วยน ้าเสียงจริงใจ ก่อนจะหยิบซองเงินสำหรับค่าเต้าหู้ล็อตแรกยื่นให้เธอ“นี่คือค่าของสำหรับงวดแรกครับ เราหวังว่าจะได้รับสินค้าคุณภาพเยี่ยมแบบนี้จากหมู่บ้านของคุณทุกสัปดาห์ และสำหรับครั้งต่อไป เราจะจ่ายให้ทันทีในวันที่มารับของที่โรงงาน”อันจิ่วเม่ยรับซองเงินไว้ด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อให้สินค้าทุกชิ้นมีคุณภาพตามที่เราตกลงกันไว้”คำพูดของเธอหนักแน่นและเปี่ยมด้วยความตั้งใจ ทำให้อู่เต๋อเฉินมั่นใจว่า ความร่วมมือในครั้งนี้จะนำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สำหรับทั้งสองฝ่าย“ขอบคุณค่ะ ฉันจะฝากผู้นำหมู่บ้านดูแลส่วนนี้ต่อจากนี้ไป” เธอกล่าวพลางยิ้มบาง ๆ ความสำเร็จนี้ไม่เพียงแค่ช่วยตัวเธอเอง แต่ยังช่วยสร้างรายได้ให้กับคนในหมู่บ้าน
อันจิ่วเม่ยปั่นจักรยานต่อไปยังสหกรณ์ ในใจคิดถึงภารกิจต่อไปนั่นคือการส่งมอบชุดให้ฟางหรู เธอพบฟางหรูที่กำลังจัดยืนอยู่ที่เคาเตอร์ประจำของเธอ“น้องสาว!” ฟางหรูเงยหน้าขึ้นก่อนรีบลุกมาต้อนรับ “มาพอดีเลย ฉันมีข่าวดีจะบอก! ไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่น มันหย่ากับฉันแล้ว!”อันจิ่วเม่ยชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้าง “จริงเหรอ! ฉันดีใจด้วยนะฟางหรู ในที่สุดพี่ก็เป็นอิสระแล้ว”“ใช่สิ ทุกอย่างเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย ขอบคุณมากนะที่อยู่ข้างฉันมาตลอด” ฟางหรูกล่าวด้วยน ้าเสียงอบอุ่น เธอยื่นถุงขนมและนมข้าวบาร์เลย์ให้“นี่เป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ ตอบ
