การไปรษณีย์ของฐานทัพ ระหว่างทางเขาเห็น หลัวลี่เซียน ยืนอยู่ไกล ๆ ดูเหมือนจะมองมาที่เขาด้วยสายตาที่เขารู้สึกอึดอัด“สหายหลี่ คุณกำลังจะส่งของให้ใครเหรอคะ?” หลัวลี่เซียนเดินเข้ามาทักด้วยน ้าเสียงพยายามทำให้ดูสบาย ๆ แต่แฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น“ส่งให้ภรรยาผมน่ะครับ ขอตัวก่อน” หลี่เจียเฟิ่งตอบสั้น ๆน ้าเสียงสุภาพแต่หนักแน่น โดยไม่หันกลับไปมองสายตาที่มั่นคงและคำตอบตรงไปตรงมานั้น ทำให้หลัวลี่เซียนชะงัก เธอพูดอะไรต่อไม่ออก ได้แต่พยายามซ่อนความไม่พอใจที่แสดงออกมาทางสีหน้า
แต่ก่อนที่เธอจะทันได้อ้าปากเปลี่ยนเรื่อง หลี่เจียเฟิ่งก็ก้าวเดินเข้าไปในที่ทำการไปรษณีย์อย่างไม่ลังเลหลี่เจียเฟิ่งจัดการส่งพัสดุที่บรรจุกล่องดนตรี พร้อมจ่าหน้าถึงอันจิ่วเม่ยที่หมู่บ้านหนานเทียนอย่างเรียบร้อย สายตาเขามองพัสดุในมือเจ้าหน้าที่ด้วยความพอใจ รู้สึกเบาใจที่ได้ส่งของขวัญชิ้นนี้ไปถึงคนสำคัญหลังจากเสร็จสิ้น หลี่เจียเฟิ่งก็เดินกลับไปยังหอพักเพื่อเตรียมตัวออกเดินทาง ทิ้งให้หลัวลี่เซียนยืนมองตามหลังเขาด้วยความอึดอัดใจ เธอส่งคนไปสืบว่าหลี่เจียเฟิ่งมาทำอะไรในเมือง และข้อมูลที่ได้มาก็ทำให้เธอยิ่งโกรธเขาไม่เพียงปฏิเสธของขวัญที่เธอตั้งใจมอบให้ แต่กลับซื้อของขวัญชิ้นพิเศษส่งไปให้ผู้หญิงบ้านนอกนั่น!หลัวลี่เซียนกำมือแน่น ความโกรธเดือดพล่านอยากจะฉีกพัสดุนั่นทิ้งให้สิ้นซาก แต่เธอรู้ดีว่าถึงเธอจะมีอำนาจมากแค่ไหน ก็ไม่อาจหลุดรอ