สายที่เริ่มอุ่นขึ้น บรรยากาศในเมืองดูคึกคัก ทิวทัศน์สองข้างทางเต็มไปด้วยผู้คนเดินขวักไขว่ระหว่างทาง อันจิ่วเม่ยสะดุดตากับสาว ๆ หลายคนที่สวมใส่เสื้อผ้าซึ่งเธอออกแบบ รอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจผุดขึ้นบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว“โรงงานผ้าคงเริ่มจำหน่ายชุดรอบใหม่แล้วสินะ” เธอคิดในใจด้วยความพอใจ ก่อนจะเร่งปั่นจักรยานไปตามเส้นทางที่วางแผนไว้เธอแวะร้านอาหารหลายแห่ง รวมถึงร้านสหกรณ์ต่าง ๆ ในเมืองเพื่อพูดคุยเจรจาเรื่องการวางจำหน่ายเต้าหู้ยี้ ผลตอบรับที่ได้จากการพูดคุยนั้นเป็นไปในทางบวก เมื่อเสร็จสิ้นธุระในส่วนนี้ เธอก็ปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปยังสถานีกำจัดขยะประจำเมือง สถานที่ที่เธอคุ้นเคยดีไม่นานเธอก็มาถึงสถานีกำจัดขยะประจำเมือง สถานที่คุ้นเคยซึ่งคุณปู่กุ้ยฉางยังคงยืนแยกขยะอยู่ด้วยท่าทีคล่องแคล่วเหมือนเดิม เมื่อเห็นอันจิ่วเม่ยเดินเข้ามา คุณปู่เงยหน้าขึ้นยิ้มอย่างอารมณ์ดี“วันนี้มาหาอะไรอีกล่ะ?” คุณปู่เอ่ยแซวด้วยน ้าเสียงขี้เล่น พลางหรี่ตามองหญิงสาวอย่างมีเลศนัย
อันจิ่วเม่ยหัวเราะเบา ๆ “หนูไม่ได้มาหาอะไรหรอกค่ะ แต่เอาเต้าหู้ยี้มาฝากปู่ต่างหาก ลองชิมดูนะคะ” เธอส่งโหลแก้วที่ใส่เต้าหู้ยี้ให้พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นคุณปู่รับโหลแก้วไป แม้จะทำหน้าเหมือนไม่ใส่ใจ แต่สายตากลับแฝงความยินดี “เออ เดี๋ยวจะลองชิมดู”อันจิ่วเม่ยยิ้มกว้าง ก่อนจะเริ่มช่วยคุณปู่แยกขยะเหมือนทุกครั้งระหว่างนั้นเธอก็ถามถึงลู่เหอ หุ้นส่วนคนสำคัญที่เธ
