เลือกตำแหน่งสำคัญ หรือการสนับสนุนด้านทรัพยากร ก็จะเป็นไปได้ง่ายขึ้นเจ้าเด็กคนนี้ เป็นดาวโชคดีของครอบครัวเธอจริง ๆ!เหวินฟู่ที่กำลังตรวจตราความคืบหน้าของงานเกษตรกรรมในทุ่งเขาเห็นภรรยาพาอันจิ่วเม่ยมาแต่ไกล ราวกับมีลางสังหรณ์บางอย่างโดยที่ภรรยาไม่ต้องเอ่ยปาก เขาก็รีบมุ่งหน้าไปหาพวกเธอทันทีแม้ว่าเขาจะอายุมากแล้ว แต่การเคลื่อนไหวกลับว่องไวมาก ไม่นานก็วิ่งมาถึงตรงหน้าอันจิ่วเม่ยและภรรยา แล้วถามอย่างหอบเหนื่อยว่า “มีอะไรหรือเปล่า!”“กลับบ้าน กลับไปคุยกันที่บ้าน!”ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านยื่นมือมาดึงเขา พลางเดินไปพูดไปว่า“เรื่องดี เรื่องดีมหาศาลเลย!”แค่นี้เหวินฟู่ก็รู้แล้ว เขาหายใจถี่ขึ้นเรื่อย ๆ มองอันจิ่วเม่ยพลางพูดว่า “หรือ… หรือว่าเป็นเรื่องที่เธอพูดไว้ก่อนหน้านี้?”อันจิ่วเม่ยพยักหน้า ยังไม่ทันได้อ้าปาก เหวินฟู่ก็ทำท่าเหมือนภรรยาของเขา “ไป ๆ ๆ กลับบ้านแล้วค่อยคุย!”ดังนั้น คู่สามีภรรยาสูงอายุคนละข้างจับมืออันจิ่วเม่ยวิ่งกลับบ้านอย่างบ้าคลั่ง ขาเร็วจนแทบจะเห็นเงาติดตา
อันจิ่วเม่ย “…”ศักยภาพของคนเรานั้นไร้ขีดจำกัดจริง ๆเมื่อถึงบ้านผู้นำหม่บ้าน ไป๋ชิงก็เข้าไปชงนมข้าวบาร์เลย์ให้อันจิ่วเม่ยด้วยตัวเอง แถมยังหาของกินทุกอย่างในบ้านมาวางตรงหน้าอันจิ่วเม่ย แล้วจึงถามอย่างตื่นเต้นว่า “อันจิ่วเม่ย เธอเล่าเร็ว ๆ สิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมโรงงานอาหารถึงยอมร่วมมือกับพวกเรา?เธอทำได้ยังไง?”เหวินฟู่ไม่พูดอะไ
