เมื่ออันจิ่วเม่ยได้ยินเช่นนั้น เธอรู้ว่าหัวหน้าโรงอาหารเริ่มสนใจแล้ว จึงยิ้มอย่างกระตือรือร้นและกล่าวว่า “เต้าหู้ยี้น ้ามันหม่าล่าจะผลิตในโรงงานแน่นอนค่ะ หมู่บ้านของพวกเราไม่มีกำลังซื้อขวดแก้วและวิธีการปิดผนึกก็ไม่ดีเท่าโรงงาน ดังนั้นพวกเราจึงตัดสินใจจัดหาเต้าหู้ให้กับโรงงานโดยตรงค่ะ หมู่บ้านจะเปิดโรงงานอีกแห่งเพื่อผลิตเต้าหู้โดยเฉพาะ”“เต้าหู้ที่มีความแน่นต่างกันจะทำให้เต้าหู้ยี้น ้ามันที่ได้มีความแตกต่างกันด้วย ตอนนั้นฉันจะให้สูตรไม่กี่สูตรกับคุณหัวหน้าโรงอาหาร เพียงแค่ทำตามวิธีในนั้น รับรองว่าจะได้ผลิตภัณฑ์เหมือนกับที่ฉันนำมาให้ชิมเลยค่ะ!”“พูดไปก็ไม่เท่าได้ลองชิมด้วยตัวเอง หัวอู่เต๋อเฉินลองชิมดูสิคะ”อันจิ่วเม่ยเปิดขวดเต้าหู้ยี้ที่นำมาทั้งหมด ใช้ไม้จิ้มที่เตรียมมาแยกออกมาทีละชิ้นวางบนใบบัว ให้หัวหน้าโรงอาหารได้ลองชิมอู่เต๋อเฉินอยากลิ้มลองมานานแล้ว กลิ่นของเต้าหู้ยี้น ้ามันหม่าล่าหอมฟุ้ง เขาไม่ได้ปฏิเสธ ลองชิมทีละอย่าง และตกหลุมรักรสชาติเหล่านี้ในทันทีมีทั้งรสเผ็ด รสเผ็ดชา รสกระเทียมแต่ละรสชาติล้วนอร่อย เป็นรสชาติที่มีเอกลักษณ์จริง ๆ
ดวงตาของอู่เต๋อเฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที นี่ต้องบรรจุในขวดแก้วนะ สำหรับคนที่ต้องเดินทางและไม่คุ้นเคยกับอาหารต่างถิ่น ก่อนออกเดินทางหากนำติดตัวไปสักขวด คงจะมีความสุขตลอดทางเลยทีเดียว!“ร่วมมือกันได้ แต่คุณต้องรับประกันว่าจะร่วมมือกับโรงงานอาหารของพวกเราเ
