ปหาพี่ที่บ้านหลังเก่า พี่สาวข้างบ้านเป็นคนบอกที่อยู่นี้ให้ค่ะ ฉันกังวลนิดหน่อยเลยคิดว่าจะมาดูสักหน่อย แต่พอเห็นพี่มีความสุข ขนาดนี้ ฉันก็ดีใจมากจริง ๆ ”อันจิ่วเม่ยตอบพลางนั่งลงบนม้านั่งไม้เล็ก ๆ ที่วางอยู่ในลานขณะที่ฟางหรูเดินไปรินน ้ามาให้ พลางพูดอย่างร่าเริง“จะไม่สดใสได้ยังไงล่ะ? ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวแล้ว แม้บ้านหลังเล็กนี้จะเก่าไปหน่อย แต่ก็ไม่มีเรื่องวุ่นวายใจจากครอบครัวใหญ่ ทุกวันไม่ต้องคอยรับใช้ใครอีกแล้ว ช่วงนี้ฉันก็ลาหยุดจากงานที่ร้านสหกรณ์ด้วย ถือโอกาสพักผ่อนให้เต็มที่ ชีวิตดีขึ้นมากเลยล่ะ!”ฟางหรูพูดด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข สายตาเปล่งประกายความโล่งใจและเบิกบานอย่างแท้จริงขณะพูด เธอไม่หยุดมือ หันไปหยิบขนมและผลไม้ที่ซื้อมาจากตู้มาให้อันจิ่วเม่ยรับประทาน“เอาเลยจิ่วเม่ย อย่าเกรงใจนะ”ฟางหรูมีเงินเดือนจากงานที่ร้านสหกรณ์ อีกทั้งยังซื้อของได้สะดวกพร้อมส่วนลดพิเศษ ทำให้ที่บ้านไม่เคยขาดของกินพวกนี้
ครั้งก่อนที่อันจิ่วเม่ยไปเยี่ยมเธอที่บ้านตระกูลสามี ฟางหรูไม่ได้เอาขนมหรือผลไม้ออกมาต้อนรับ เพราะตู้เก็บของถูกแม่สามีล็อกไว้และเธอไม่มีแม้กระทั่งกุญแจอันจิ่วเม่ยไม่เกรงใจ หยิบเค้กไข่ชิ้นหนึ่งมากินอย่างสบายใจขณะที่เธอถามฟางหรูด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้“พี่ฟางหรู ตั้งใจจะปล่อยให้เรื่องนี้ยืดเยื้อไปเรื่อย ๆ เหรอ? แล้วทางสหกรณ์ล่ะ ถ้าพี่หยุดงานนาน ๆ แบบนี้จะไม่เป็นอะไรแน
