กนอกบ้านได้แต่อันจิ่วเม่ยรู้สึกว่ามีแค่นี้อาจน้อยไป จึงตอกไข่มาทำแผ่นไข่ทอดเพิ่ม วางไว้ด้วยกัน ส่วนเครื่องดื่ม พรุ่งนี้ตอนออกจากบ้านจะชงนมข้าวบาร์เลย์ใส่กระติกทหารไปด้วย สมัยนี้นมข้าวบาร์เลย์มีประโยชน์มาก ดื่มเยอะ ๆ ดีต่อร่างกายย่าอันเห็นหลานสาวใส่ใจขนาดนี้ หลังล้างถ้วยชามเสร็จก็เข้ามาช่วยงานด้วย“คุณย่า ที่นี่ใกล้จะเสร็จแล้ว งั้นถ้าคุณย่าอยากจะช่วย ก็เอาหัวมันเทศที่ป้าส่งมาเทออกมาผึ่งให้หน่อยนะคะ เดี๋ยวงอก ถ้ามีอันที่งอกแล้วก็ไม่เป็นไร ช่วยคัดแยกไว้ข้าง ๆ ให้หน่อย เดี๋ยวหนูจะมาจัดการเอง”พวกมันฝรั่งมันเทศพวกนี้ถ้างอกแล้วก็กินไม่ได้ แต่คนยุคนี้ไม่รู้ถึงรู้ก็ไม่สนใจ ตอนที่ลำบากที่สุดรากไม้ เปลือกไม้ยังเคยแทะกิน แล้วจะพูดถึงอะไรกับอาหารที่กินอิ่มท้องพวกนี้ตอนนี้อันจิ่วเม่ยก็พอมีเงินบ้าง พยายามกินแต่ที่ไม่งอกก็พอส่วนที่งอกแล้วแยกไว้ต่างหาก ก็ยังใช้ประโยชน์ได้ดี
ย่าอันไม่รู้ว่าหลานสาวจะทำอะไร แต่หลานสาวบอกอะไรก็ทำตามนั้นงานที่อันจิ่วเม่ยให้ช่วยทำไม่เหนื่อย พอหลานสาวเธอทำไข่ม้วนเสร็จเธอก็จัดการเรียบร้อยแล้วอันจิ่วเม่ยเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ เห็นว่ามีที่งอกไม่น้อยเลย คงไม่ใช่ของที่บ้านป้ากินเหลือ น่าจะเป็นเพราะเสียดายไม่กล้ากินถึงได้เก็บไว้แบบนี้
