ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่อันจิ่วเม่ยทำ ล้วนเป็นการพาคนในหมู่บ้านหาเงินไปด้วยกัน สอดคล้องกับนโยบายและการเรียกร้องของประเทศเธอหวังแค่ให้อันจิ่วเม่ยทำได้ดียิ่งขึ้นทำให้หมู่บ้านหนานเทียนของพวกเธอกลายเป็นหมู่บ้านที่พัฒนาเร็วที่สุดและดีที่สุด เมื่อคนในหมู่บ้านออกไปข้างนอก จะได้ยืนหลังตรงกว่าคนอื่น“ฮ่ะ ๆ ไม่ต้องห่วง ถึงเวลาฉันจะจัดการให้ครอบครัวของพี่แน่นอน แค่ตอนนี้ยังไม่แน่นอน รอให้แน่ใจแล้วฉันจะบอกพี่อีกทีนะ”“อืม อืม!” หลี่เฟยฮวาพยักหน้าหงึก ๆ เธอตัดสินใจแล้ว ชาตินี้จะตามอันจิ่วเม่ยไปตลอด!ช่วงนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยว ชาวบ้านไม่ค่อยได้ออกมาขุดผักป่า ไม่ต้องไปไกลก็ขุดได้เยอะ สองคนนั่งยอง ๆ ขุดไปคุยเรื่องซุบซิบไป ไม่นานก็เต็มทั้งตะกร้าหวายและถุงปุ๋ยฝูงสุนัขวิ่งเล่นบนภูเขาอย่างบ้าคลั่ง นาน ๆ ได้ออกมาสักที พวกมันก็สนุกมาก“ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน!”
อันจิ่วเม่ยร้องเรียกหนึ่งครั้ง ฝูงสุนัขก็วิ่งกลับมาอย่างบ้าคลั่ง ยวี่เฟยพูดด้วยใบหน้าแดงก ่าว่า “จิ่วเม่ย รอฉันเดี๋ยวนะ ฉันจะไปธุระส่วนตัวในป่าตรงโน้นหน่อย!”ตอนออกจากบ้านดื่มน ้าไปหนึ่งชามใหญ่ ตอนนี้ปวดมากจนทนไม่ไหว กลั้นไม่อยู่จนถึงบ้านแล้วอันจิ่วเม่ยรับคำ ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เวลาออกนอกบ้าน ทุกคนก็แก้ปัญหากันแบบนี้ขณะรอยวี่เฟยอันจิ่วเม่ยก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ เดินไปรอบ ๆ จนเห็นเห็ดขึ้นอยู่ไม่ไกลดวงตาของอันจิ่วเม่ยเป็นประกาย กำลังจะเดินไปเก็บเห็ดก็ได้ยินเ