ันดารนี่ไปได้เสียทีแต่ตอนนี้อันจิ่วเม่ยมีความประทับใจไม่ดีกับเขา จะทำอย่างไรถึงจะล่อเธอออกมาให้เขาดำเนินแผนได้นะ?หลังจากคิดทบทวนอยู่นาน เว่ยป๋อหลินก็คิดแผนร้าย ๆ ออกมาได้เขาได้ยินมาว่าอันจิ่วเม่ยตามใจสุนัขสามตัวที่บ้านราวกับเป็นสมบัติล ้าค่า ถ้าเขาขโมยสุนัขไปบ้านยวี่เฟย เธอก็ต้องออกมาข้างนอกใช่ไหม?
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้ปกติสุนัขสามตัวนั้นถูกปล่อยให้วิ่งเล่นอย่างอิสระ ชอบเล่นอยู่แถว ๆ บ้าน บางครั้งก็วิ่งไปบ้านช่วงนี้เขาสืบข่าวมาไม่น้อย รู้ว่าอันจิ่วเม่ยสนิทกับยวี่เฟยสุนัขทั้งสองตัวก็ได้มาจากบ้านยวี่เฟยแต่การขโมยสุนัขหน้าบ้านอันจิ่วเม่ยนั้นชัดเจนเกินไป เขาสามารถหาโอกาสขโมยตอนที่สุนัขทั้งสามตัววิ่งไปที่บ้านยวี่เฟยยังไงก็เป็นแค่สุนัขตัวเล็ก ๆ ไม่ได้มีนิสัยก้าวร้าวอะไรแค่คิดแบบนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว เว่ยป๋อหลินถึงกับนอนไม่หลับอยากจะไปขโมยสุนัขของอันจิ่วเม่ยในคืนนี้เลยวันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง เขาตั้งใจลางานจากทุ่งนากลับมาดักรออยู่ข้างทางไม่รู้ว่าสุนัขสามตัวนั้นจะปรากฏตัวเมื่อไหร่ เขาก็คอยอยู่นั่นแหละผลคือรอทั้งวัน ไม่ว่าจะเป็นสุนัขสามตัวของอันจิ่วเม่ยหรือสุนัขตัวอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็ไม่ปรากฏตัวเลยช่วงนี้อากาศร้อน พวกสุนัขไม่ออกมาวิ่งเล่น ต่างหลบร้อนอยู่ใต้ชายคาในบ้านของตัวเอง จะออกมาเล่นก็ตอนเย็น ๆ เท่านั้น
แต่ว่าเว่ยป๋อหลินกลับรออยู่ระหว่างทางตลอดบ่าย ร้อนจนแทบขาดใจ ไม่ต่างอะไรกับก
