ถ้าแก้ไขได้ก็จะแก้ แต่ถ้าแก้ไม่ได้ก็คงต้องปล่อยไว้แบบนี้”พูดจบ หัวหน้าโรงงานเสื้อผ้าก็ถอนหายใจ ทุกไตรมาสที่มีการออกแบบใหม่เป็นช่วงที่เธอปวดหัวที่สุดหลายปีมานี้ พานซินหรงทำงานอย่างทุ่มเทในตำแหน่งของเธออีกไม่กี่ปีก็จะเกษียณแล้ว เธออยากสร้างผลงานดี ๆ ก่อนเกษียณเพื่อว่าเมื่อเธอส่งต่อตำแหน่งให้ลูกของเธอ ทุกคนในโรงงานจะปฏิบัติต่อลูกของเธออย่างดีเพื่อเห็นแก่เธออันจิ่วเม่ยไม่รู้ว่าพานซินหรงกำลังกังวลอะไรอยู่ในใจ เธอรู้แค่ว่านี่คือโอกาสของเธอ
อันจิ่วเม่ยไม่รอช้ารีบเอ่ยอาสาทันที “พี่ซินหรงคะ หนูมีความสนใจด้านการออกแบบเสื้อผ้าอยู่บ้าง ปกติก็จะวาดแบบให้ย่าตัดเสื้อผ้าให้หนู ถ้าพี่ไม่รังเกียจ หนูขอลองวาดสักสองสามแบบให้พี่ดูได้ไหมคะ”
