รองหัวหน้าโรงงานผ้าเห็นโอกาสที่จะแสดงตัว จึงกล่าวทันทีว่า“ผู้นำหมู่บ้าน คุณพูดแบบนี้ไม่ถูกต้องนะ ชาวบ้านคนนี้ดูเหมือนจะมีอะไรอยากพูด คุณจะไม่ให้เขาพูดจนจบได้อย่างไร? หรือว่ามีเรื่องที่พวกเราไม่ควรได้ยิน?”คนอื่น ๆ ก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็น อย่างไรก็ตามพวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญ ถ้าหญิงชาวบ้านคนนี้มีความทุกข์ร้อนอะไรจริง ๆ พวกเขาก็พอจะช่วยได้บ้างผู้นำพรรคพูดกับซื่อหงว่า “คุณพูดมาสิ ที่คุณมาขวางพวกเรามีเรื่องอะไรกันแน่?”ซื่อหงจ้องผู้นำมู่บ้านและอันจิ่วเม่ยอย่างเย้ยหยัน แล้วพูดกับคนอื่น ๆ ว่า“ฉันจะบอกพวกคุณ นังเด็กคนนี้ก็เป็นแค่คนอำมหิต พวกคุณอย่าได้หลงกลมันเชียว สิ่งที่มันทำไม่ใช่เรื่องที่มนุษย์จะทำกัน! เห็นขาของฉันไหม? มันนั่นแหละที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้!”“ฉันขอเตือน ถ้าพวกคุณไม่ฟังฉัน สักวันพวกคุณจะต้องถูกอีนังเลวนี่หลอกเอาแน่ ๆ !”“ลูกชายของฉันก็ถูกมันทำให้ต้องติดคุก ครอบครัวของเราทั้งหมดถูกมันทำร้าย พวกคุณยังจะมาคบหากับมันทำไม? ฟังมันพูดโกหกทำไม? พวกคุณนี่มันไอ้พวกโง่เง่าทั้งนั้น!”
“…” ทุกคนนิ่งเงียบ ดูเหมือนว่าผู้หญิงตรงหน้าพวกเขาจะมีปัญหาทางสมองไปแล้ว พูดจาสับสนวกวน ซื่อหงพูดไปพูดมาก็หันมันด่าผู้นำทั้งหลายด้วยรองหัวหน้าโรงงานผ้าเดิมทีตั้งใจจะช่วยซื่อหงเรียกร้องความยุติธรรม แต่พอเห็นว่าตัวเองก็โดนด่าด้วย ก็หน้าบึ้งทันที ‘พูดอะไรของเธอเนี่ย!’รองหัวหน้าโรงงานผ้าโกรธจนแทบจะขึ้นสวรรค์ ผู้นำพ