งสำเร็จถ้าวัตถุดิบไม่ดี คุณภาพก็จะไม่ดีด้วยการเซ็นสัญญาแบบสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ มันไม่ใจร้อนเกินไปหน่อยเหรอ?อันจิ่วเม่ยกล่าวว่า “ขอบคุณรองหัวหน้าโรงงานผ้าที่เป็นห่วง แต่เมื่อเราพร้อมที่จะเซ็นสัญญา เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้เราย่อมแก้ไขได้ โปรดวางใจเถอะค่ะ”คนอื่นๆ พยักหน้า รู้สึกว่ารองหัวหน้าโรงงานผ้าคนนี้ช่างเป็นคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน คนที่เซ็นสัญญาก็ไม่ใช่เขา ทำไมถึงมีเรื่องมากมายขนาดนี้?เหวินฟู่ยิ้มกว้างจนปิดปากไม่ลง เขาไม่คิดเลยว่าการบรรลุข้อตกลงความร่วมมือจะง่ายดายขนาดนี้ แทบไม่ต้องเสียน ้าลายเลยพวกหัวหน้าสหกรณ์ก็เสนอความร่วมมือมาเองแล้วอย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นเพราะอันจิ่วเม่ยเตรียมการมาอย่างดี สุขอนามัยและการจัดวางในโรงงานนี้ไม่มีที่ติจริง ๆ ตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาก็ถึงกับอึ้งไปเหมือนเดินผิดที่หลังจากตกลงความร่วมมือกันแล้ว ทุกคนก็เตรียมตัวกลับ
อันจิ่วเม่ยและเหวินฟู่เตรียมจะไปส่งทุกคนที่ปากทางเข้าหมู่บ้านด้วยกัน แต่ไม่คิดว่าระหว่างทางจะถูกคนขวางทางไว้คนที่ขวางทางพวกเขานั้นคือซื่อหง ซึ่งถือไม้เท้าพยุงตัวเองเนื่องจากอาการขาหัก อันจิ่วเม่ยหรี่ตามองอย่างระแวง ไม่รู้ว่าซื่อหงต้องการทำอะไร แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่เหวินฟู่เองก็ไม่คิดว่าแม่เลี้ยงอันจิ่วเม่ยจะกล้าออกมาป่วนในเวลานี้ เขาจึงตวาดอย่างไม่พอใจ “ซื่อหง เธอกำลังทำอะไรอยู่ รีบหลีกทางไปเดี๋ยวนี้!”ซื่อหงมองอันจิ่วเม่ยอย่างอาฆาต