ายวันอย่างสบายใจชีวิตที่ผ่อนคลายมากขึ้นของอันจิ่วเม่ยนั้นดูจะส่งผลดีต่อย่าอันเช่นกัน ทำให้สภาพจิตใจของท่านดูสดใสขึ้นตามไปด้วย ถึงขนาดเสนอที่จะทำเต้าหู้ยี้กับหน่อไม้ดองส่งไปให้หลี่เจียเฟิ่ง เป็นความคิดที่แสนอบอุ่นและน่ารักจริง ๆ!การทำเต้าหู้ยี้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้ทั้งเต้าหู้ราและพริกจำนวนไม่น้อย แต่ในยุคที่ทุกอย่างถูกจำกัด แม้แต่การซื้อวัตถุดิบก็เป็นเรื่องยากลำบาก พริกพอหาได้จากชาวบ้านแถวนี้อยู่บ้าง แต่เต้าหู้รานี่สิหาไม่ง่ายเลย หรือว่าเธอจะไปลองหาในมิติดูดีนะ?“ไม่ต้องกังวล! ย่าทำเองได้!” ย่าอันพูดอย่างมั่นใจ พับแขนเสื้อเตรียมพร้อมลงมือเต็มที่
อันจิ่วเม่ยทำตาโตด้วยความประหลาดใจ “ย่าทำเป็นด้วยเหรอคะ?”ย่าอันยิ้มอย่างภูมิใจและพยักหน้า “สมัยเด็ก ๆ ย่าเคยเห็นแม่ทำให้ดูบ่อย ๆ น่ะ”อันจิ่วเม่ยยิ้มกว้าง เธอเชื่อมั่นในตัวย่าของเธอเต็มที่ “เยี่ยมเลยค่ะ! งั้นเย็นนี้หนูจะไปเอาถั่วเหลืองที่โรงงานกับไปหาแลกพริกมานะคะ ย่าสอนหนูทำเต้าหู้หน่อยนะคะ!”อันจิ่วเม่ยรู้สึกโล่งอก ดีที่คุณย่ารู้วิธีทำเต้าหู้เอง เพราะแบบนี้เธอก็ไม่ต้องลำบากเข้าไปหาวัตถุดิบในมิติ แถมยังไม่ต้องมาปวดหัวหาคำอธิบายอีกด้วยย่าหลานคู่ซ่าเริ่มวุ่นวายกันใหญ่ ลืมโลกภายนอกไปเลย แม้แต่ข่าวฉาวที่เพ่ยอิงไปแก้แค้นซื่อหงก็ไม่รู้เรื่อง พลาดข่าวใหญ่ไปซะงั้นข่าวฉาวที่แพร่สะพัดไปทั่ว แต่ยวี่เฟยกลับเพิ่งได้ยินตอนไปเก็บเห็ดบนภูเขา ช่างสายเสี
