ครองตำแหน่งแม่บ้านแทน”
ดวงตาของฟางหรูฉายแววหม่นหมองราวกับท้องฟ้าที่ปกคลุมด้วยเมฆดำ แค่ไม่กี่วันที่ไม่ได้เจอกัน เธอดูเหมือนกลายเป็นคนละคนราวกับถูกสับเปลี่ยนตัวกับคนอื่น!อันจิ่วเม่ยเป็นหญิงสาวที่มาจากยุคที่เจริญแล้ว เธอเข้าใจดีว่าผู้หญิงยุคนี้ยังไม่ค่อยเปิดหูเปิดตา แต่พอได้ยินคำพูดของฟางหรูแบบนี้ หัวใจของเธอก็บีบรัดด้วยความรู้สึกอึดอัด ให้ตายเถอะ! ทำไมจะต้องรอให้ผู้ชายมาไล่ออกจากบ้านก่อนด้วยนะ เธอคิดในใจ“พี่ฟางหรูค่ะ”อันจิ่วเม่ยเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “หนูรู้ว่าหนูเป็นแค่คนนอก ไม่ควรยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่เห็นพี่เป็นแบบนี้ หนูทนไม่ไหวแล้วจริงๆ! ในเมื่อพี่เก่งขนาดนี้ เลี้ยงตัวเองได้สบาย ๆ แถมถ้าออกจากบ้านหลังนี้ ชีวิตพี่อาจจะดีขึ้นด้วยซ ้า ทำไมต้องรอให้พวกเขามาตัดสินชะตาชีวิตของพี่ด้วยล่ะคะ?”“แม้แต่ลูกแท้ ๆ ของพี่ยังไม่ยืนข้างพี่เลย” อันจิ่วเม่ยพูดต่อด้วยน ้าเสียงเด็ดเดี่ยว “ถ้าพี่ไม่เตรียมตัวให้พร้อม เดี๋ยวพี่จะต้องไปเป็นคนรับใช้ดูแลผู้หญิงคนนั้นตอนอยู่ไฟอีกนะคะ!”คำพูดนี้ทำให้ร่างของฟางหรูสั่นสะท้านราวกับต้นไม้ที่โดนพายุพัดถ้อยคำของอันจิ่วเม่ยอาจจะฟังดูแรงไปหน่อย แต่มันตรงใจฟางหรูอย่างจัง ทำให้เธอได้คิดทบทวน “ใช่แล้ว… แม้แต่ลูกแท้ ๆ ยังไม่ยืนอยู่ข้างฉัน แล้วฉันจะหวังอะไรได้อีกล่ะ?”
เมื่อเห็นฟางหรูเริ่มใจอ่อน อันจิ่วเม่ยจึงเดินหน้าต่อ “พี่ฟางหรูไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันก็เป็นความผิดของพวก
