ลี่เฟยร้องเรียกพ่อแม่สามีเสียงหลง “พ่อแม่จะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นทำกับฉันแบบนี้จริง ๆ เหรอคะ?”เธอพยายามจะพูดต่ออีกสองสามคำ แต่หลี่เฉินฟู่ก็ขัดขึ้นมาเสียงเข้ม “พอได้แล้ว! เธอพูดถูก ครอบครัวที่สงบสุขย่อมเจริญรุ่งเรือง หยุดปลุกปั่นเสียทีเถอะ”หลี่เฉินฟู่ขู่เสียงกร้าว “เรื่องอัปยศในครอบครัวห้ามเล่าออกไปข้างนอกเด็ดขาด ถ้าคำพูดเธอทำให้ลูกชายคนที่สามของฉันเดือดร้อน ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!”แม้ว่าตอนนี้อันจิ่วเม่ยจะให้เงินเลี้ยงดูพวกเขาแค่เดือนละหกหยวนเท่านั้น แต่ยุงตัวจิ๋วก็ยังเป็นเนื้อ! พวกเขาไม่อาจปล่อยให้เงินน้อยนิดนี้หลุดลอยไปได้ชิวหรงเดิมทีตั้งใจจะด่าไปสองสามคำพร้อมกับลี่เฟยแต่พอได้ยินสามีตนเองพูดแบบนั้น เธอก็หมดแรงทันควันหันไปบ่นอุบให้ลี่เฟย“พ่อเธอพูดถูก อย่าไปนินทาพวกเขาสองคนข้างนอกมากนักถ้าถึงขั้นเสียเงินหกหยวนนั่นไป ฉันจะไม่ปล่อยเธอแน่! รีบไปทำอาหารเร็วเข้า เอาเนื้อไปผัดซะ!”แม้ชิวหรงจะไม่ชอบอันจิ่วเม่ยสักเท่าไหร่ แต่จะให้ทิ้งเนื้อไปเฉย ๆก็คงเสียของเกินไป
ลี่เฟยเองก็ไม่อยากเสียเงินหกหยวนนั้นเช่นกัน อีกทั้งยังกลัวพ่อสามีจะโมโห แม้ในใจจะขุ่นเคืองมาก แต่ก็จำใจไปทำอาหารอย่างว่าง่ายส่วนอันจิ่วเม่ยนั้น ตอนมาก็ตั้งใจอวดให้คนเห็นว่าในตะกร้าของเธอมีเนื้อ และกำลังจะเอาไปส่งที่บ้านเก่าสามี พอตอนกลับก็ตั้งใจอวดตะกร้าเปล่าให้คนเห็นอีกรอบ เพื่อพิสูจน์ว่าเนื้อได้ส่งไปแล้วจริงๆ ช่างเป็นการแสดงที่แนบ
