อันจิ่วเม่ยจัดการอาหารเสร็จในพริบตา ก่อนจะพาย่าอันมาที่ลานนวดข้าวอย่างรวดเร็ว ราวกับมีไฟลนก้น!พอมาถึง ก็พบว่าที่นั่นคลาคล ่าไปด้วยผู้คนที่มารวมตัวกันแน่นขนัดเหวินฟู่เพิ่งเล่าเรื่องราวคร่าวๆ จบหมาดๆ เป็นเรื่องง่ายๆ แค่ว่าหมู่บ้านกำลังจะจับมือกับสหกรณ์ เริ่มส่งผักให้ตั้งแต่พรุ่งนี้ โดยมีอันจิ่วเม่ยเป็นคนเจรจามาแต่ใครจะเชื่อล่ะ! ชาวบ้านต่างคิดว่าผู้นำหมู่บ้านกำลังเล่นมุกตลกเกินไป นี่มันกลางวันแสก ๆ ทำไมถึงฝันเฟื่องขนาดนี้ขณะที่ทุกคนกำลังงงงวย อันจิ่วเม่ยก็โผล่มาพอดิบพอดีพร้อมกับย่าอัน“นั่นไง อันจิ่วเม่ยมาแล้ว! ไปถามเธอเลย” เสียงชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนขึ้น“เฮ้ อันจิ่วเม่ย! ผู้นำหมู่บ้านบอกว่าเธอเจรจาการค้าครั้งใหญ่ให้หมู่บ้านเรา เป็นเรื่องจริงหรอ” อีกเสียงร้องถามสายตาทุกคู่จ้องมาที่เธอ เสียงซุบซิบดังระงม ใบหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตกตะลึง งุนงง ดูแคลน หรือ
แม้กระทั่งเยาะเย้ย บางคนอาจคิดว่าอันจิ่วเม่ยเป็นตัวตลกที่มาร่วมมือกับ ผู้นำหมู่บ้านมาหลอกพวกเขาแต่อันจิ่วเม่ยไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เธอตอบกลับอย่างมั่นใจ“แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริง ผู้นำหมู่บ้านเคยโกหกพวกคุณเหรอ?”ว่าแล้วเธอก็เดินไปยืนข้าง ๆ เหวินฟู่ ซึ่งตอนแรกท่านตื่นเต้นมาก แต่พอพูดไปแล้วคนพวกนี้กลับไม่เชื่อทำเอาท่านโมโหจนหน้าแดงก ่า โวยวายไม่หยุดอยู่ตรงนั้น“จิ่วเมย่ เธอมาพอดีเลยหนูน้อย! มาเล่าเรื่องนั้นอีกทีสิ พวกนี
