ยงตะโกนสดใส“คุณย่า หนูกลับมาแล้ว”อันจิ่วเม่ยปั่นจักรยานเข้ามาในลานบ้านอย่างร่าเริง จอดจักรยานมุมกำแพงแล้วรีบรายงานข่าวดี“หนูช่วยเจรจาความร่วมมือให้หมู่บ้านสำเร็จแล้ว! สัญญาเซ็นเรียบร้อย หมู่บ้านเราจะเจริญรุ่งเรืองแน่ ๆ ผู้นำหมู่บ้านดีใจมากสัญญาจะให้หนูได้คะแนนแรงงานเต็มทั้งปีด้วยนะ!”ย่าอันตื่นเต้นจนตะกร้าหล่น “หลานพูดจริงหรือ?”“จริงสิคะ! เพิ่งมาจากบ้านผู้นำหมู่บ้านเลย เดี๋ยวต้องไปประกาศข่าวดีที่ลานนวดข้าวอีก ตอนนี้หนูทำความดีให้หมู่บ้านได้แล้วนะ!”อันจิ่วเม่ยยิ้มกริ่มคิดในใจ ต่อไปใครจะกล้าดูถูกฉันอีกล่ะ ทุกคนต้องเอาอกเอาใจแน่ ๆ ถ้าทำธุรกิจได้เงินจริง ๆ ก็ไม่ต้องแอบซ่อนอยากซื้ออะไรก็ซื้อได้เลย ใครอิจฉาก็ได้แต่อิจฉาในใจ ไม่กล้าพูดต่อหน้าฉันหรอก’คิดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงอย่างมีความสุข
ตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ย่าอันฟังคำพูดของหลานสาวด้วยความทึ่ง! เธอรู้มาตลอดว่าเด็กคนนี้มีของ แต่ไม่คิดว่าจะเก่งกาจถึงขนาดนี้ความร่วมมือระหว่างหมู่บ้านกับสหกรณ์? โอ้โห! หลานสาวทำได้ราวกับปอกกล้วยเข้าปาก!“ย่าอยากไปร่วมวงนวดข้าวด้วยคน” ย่าอันร้องลั่น พลางโยนไม้ไผ่ในมือทิ้งอย่างไม่ไยดี ตะกร้าที่ถักค้างไว้ครึ่งๆ กลาง ๆ ถูกลืมเลือนในพริบตาเธออยากไปเป็นส่วนหนึ่งของความสนุกสนานที่ลานนวดข้าวและเป็นสักขีพยานในช่วงเวลาที่หลานรักจะได้เป็นดาวเด่นประจำหมู่บ้าน!“ใจเย็น ๆ นะคะคุณย่า” อันจิ่วเม่ยพูดพร้อมกับยิ้มบา
