ด้จะต้องตอบโจทย์แน่นอนค่ะ”
เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับกงจิ่นฟานด้วยความจริงจัง “ทั้งหมดนี้ฉันทำเพื่ออยากให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นค่ะ”เธอหวังว่าการเจรจาครั้งนี้จะสำเร็จ เพราะนอกจากจะช่วยหมู่บ้านให้พ้นจากความยากลำบากได้แล้ว ยังจะสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับตัวเอง ทำให้ไม่มีใครกล้ามาคิดร้ายกับพวกเขาอีกกงจิ่นฟานที่เริ่มสนใจในข้อเสนอของเธอ แต่ก็แกล้งทำเป็นลังเลหวังจะใช้โอกาสนี้กดราคาลง“น่าสนใจดีนะ แต่เราไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ต้องขอพิจารณาให้ละเอียดสักหน่อย” เขาพูดอย่างใจเย็น“ได้ค่ะ” อันจิ่วเม่ยตอบรับทันที ก่อนจะเสริมอย่างแยบยล “แต่ขอให้รีบหน่อยนะคะ เพราะฉันต้องไปคุยกับโรงงานหมูด้วย ถ้าพวกเขาตกลง เราก็คงส่งของให้สหกรณ์ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”กงจิ่นฟานถึงกับชะงักไปเล็กน้อย “เธอจะไปเจรจากับโรงงานหมูด้วยจริงเหรอ?”“ใช่ค่ะ” อันจิ่วเม่ยยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ “และไม่ใช่แค่โรงงานหมูเท่านั้น ฉันวางแผนจะไปเจรจากับที่อื่น ๆ ด้วย เพราะต้องมีสักที่ที่เห็นคุณค่าในสินค้าของฉันแน่นอน”สายตาของอันจิ่วเม่ยเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น ท่าทีเฉียบคมดั่งนักธุรกิจมืออาชีพ เธอกล่าวต่อด้วยน ้าเสียงมั่นคง
“ในช่วงที่ประเทศกำลังเผชิญกับปัญหาขาดแคลนอาหาร ทุกโรงงานต่างกำลังมองหาวัตถุดิบหรือสินค้าที่จะสร้างผลกำไรให้พวกเขาได้ ฉันมั่นใจว่าเราจะต้องหาคนที่สนใจร่วมงานกับเราอย่างแน่นอนค่ะ”เธอหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อด้วยน ้าเสียงหนักแน
