ยน ้าเสียงมั่นใจ “ซอสปรุงสำเร็จนี้เป็นสูตรลับของฉันเองค่ะ ทำจากผลผลิตที่ปลูกขึ้นเอง ส่วนเส้นบะหมี่ทำจากแป้งถั่ว พืชที่ปลูกได้ทั้งปี ดูแลง่ายและเก็บเกี่ยวสะดวก นอกจากบะหมี่แล้วก็สามารถแปรรูปเป็นอาหารอื่นได้อีก ส่วนซุปก็มาจากซอสปรุงสำเร็จนี้เองค่ะ”
กงจิ่นฟานยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย “ทั้งหมดนี้ เธอทำเองหมดงั้นเหรอ?”“ใช่ค่ะ”กงจิ่นฟานจ้องมองเธอ พลางเอ่ยเสียงเรียบ “ถ้าฉันยอมร่วมมือเธอมั่นใจแค่ไหนว่าจะส่งของได้ตามต้องการ? แล้วรู้ไหมว่ารัฐบาลไม่ได้เปิดโอกาสให้เอกชนจำหน่ายสินค้าง่าย ๆ แบบนี้ เธอมาเสนอฉันอย่างนี้ ไม่กลัวหรือไง?”อันจิ่วเม่ยยังคงสงบนิ่ง เธอตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ท่านพูดถูกค่ะ ทั้งหมดนี้คือฝีมือฉัน แต่ก็เป็นไพ่ตายสำหรับการร่วมมือระหว่างหมู่บ้านของเรากับสหกรณ์ หากเราตกลงกันได้ ฉันจะถ่ายทอดวิชาและขั้นตอนทั้งหมดให้ชาวบ้าน เป็นสมบัติของทั้งหมู่บ้าน และรับรองว่าจะผลิตส่งให้สหกรณ์ได้ตามที่ต้องการแน่นอน”เธอหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน ้าเสียงหนักแน่น “อีกทั้งนี่จะเป็นการแก้ปัญหาทั้งสองฝ่าย ชีวิตของคนในหมู่บ้านของฉันก็จะดีขึ้น ส่วนคนในเมืองก็ไม่ต้องขาดแคลนอาหารอีกต่อไปค่ะ”อันจิ่วเม่ยยิ้มเล็กน้อย “ท่านเองก็คงทราบดีว่า สหกรณ์ยังมีปัญหาขาดแคลน ทั้งของสด อาหารแห้ง และเครื่องปรุงรสต่าง ๆ ในเมือง ซอสปรุงสำเร็จของฉันนี่สามารถใช้ปรุงอาหารได้หลากหลายจะต้ม ผัด หรือเมนูอื่น ๆ รสชาติที่ไ
