็คงบ้าไปแล้วเมื่อเห็นท่าทีของแม่ เจียลี่ก็ยิ้มดีใจ รีบถามอย่างกระตือรือร้น“แม่คะ อาสะใภ้สามใจดีกับหนูมาก วันก่อนที่หนูไปบ้านอาสะใภ้ หนูเผลอทำตัวไม่ดี… หนูขอไปช่วยงานอาสะใภ้สามเพื่อขอโทษได้ไหมคะ?”อวี้หลันแค่นเสียงเย็นชา “ได้คืบจะเอาศอกน่ะสิ! ได้ของมานิดหน่อยก็ถูกซื้อใจไปซะแล้ว แกนี่มันใจง่ายจริง ๆ”แม้ปากจะพูดตำหนิแต่ลึก ๆ ในใจก็ยอมรับ เห็นว่าการรักษาความสัมพันธ์กับหลี่เจียเฟิ่งไม่ใช่เรื่องเสียหาย อีกอย่าง นี่เป็นความ
ต้องการของลูกเอง ไม่ใช่เธอเป็นคนบังคับ ถ้าบ้านใหญ่จะมาโวยวายในภายหลังก็ถือว่าไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว!เจียลี่ดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย เธอวางแผนจะชวนเสวี่ยเหยาและซานซานให้ไปช่วยงานที่บ้านอาสะใภ้สามด้วยกัน ส่วนอาหารที่อาสะใภ้สามให้มา เจียลี่ก็รีบซ่อนไว้ในห้องพ่อแม่ทันทีเพราะถ้าเก็บไว้ในห้องตัวเอง อาจโดนป้าสะใภ้ใหญ่จับได้ เธอนอนอยู่กับลูกสาวสองคนของป้าสะใภ้ใหญ่ และป้าก็มักจะเข้ามาดูห้องของเธออยู่บ่อย ๆ เก็บไว้ในห้องพ่อแม่จึงปลอดภัยขณะเดียวกัน ทางฝั่งอันจิ่วเม่ยกับหลี่เจียเฟิ่ง ทั้งสองคนนอนลงรอความง่วง อันจิ่วเม่ยพูดขึ้นว่า “ฉันอยากให้หมู่บ้านของเราทำการค้ากับร้านสหกรณ์ คุณคิดว่าไงคะ?”หลี่เจียเฟิ่งที่อ่อนล้าจากงานมาตลอดทั้งวันกำลังจะหลับ แต่ทันทีที่ได้ยินคำพูดของภรรยา เขาก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีดูท่าว่าเธอจะเริ่มสนใจคำแนะนำของกู่เทียนเฉิงและคนอื่น ๆ แล้วความคิดที่จะให้หมู่บ้านร่วม
