อนกัน”
“ก็จริงนี่คะ” อันจิ่วเม่ยตอบอย่างไม่อาย “เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กจนโตจะต่างอะไรกับลูกแท้ๆ ล่ะ?หากไม่ใช่เพราะลูกสุนัขยังเล็กเกินไป ดวงตายังไม่ลืม และยังไม่ได้ขอความเห็นจากพ่อของยวี่เฟย อันจิ่วเม่ยก็อยากจะอุ้มกลับบ้านมาเลี้ยงเดี๋ยวนี้เลย มันน่ารักจนแทบทนไม่ไหว!หลังจากเล่นที่บ้านของยวี่เฟย สักพักอันจิ่วเม่ยก็กลับบ้าน เธอต้องไปจัดการแปลงผักในสวนหลังบ้าน รีบปลูกต้นกล้าเพื่อจะได้กินผักที่ปลูกเองเร็ว ๆ นี้ขณะเดียวกัน ที่ในเมือง หลี่เจียเฟิ่งนั่งอยู่ในร้านน ้าชากับต้าหวังเพื่อนสนิท“ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากรู้เรื่องครอบครัวนี้ล่ะ?” ต้าหวังถามพลางจิบชา “มีอะไรเกี่ยวข้องกับนายเหรอ?”“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่อยากรู้” หลี่เจียเฟิ่งตอบเรียบๆ ยังไม่พร้อมเปิดเผยความจริงทั้งหมดต้าหวังพยักหน้า รู้ดีว่าเพื่อนคงมีเหตุผลของตัวเอง “เก่งนี่หว่าแค่ไม่กี่วันก็สร้างบ้านใหม่เสร็จแล้ว”ต้าหวังพูดพลางตบไหล่เขา ท่าทางชื่นชมมาก “ก่อนหน้านี้ฉันยังกังวลว่าแกคงต้องเป็นโสดไปทั้งชีวิต ไม่นึกเลยว่าในเวลาสั้นๆ แกจะมีทั้งเมียทั้งบ้านใหม่ เยี่ยมมาก!”
“ฉันเองก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้” หลี่เจียเฟิ่ง ยิ้มตอบ ในใจรู้สึกพอใจกับชีวิตในตอนนี้มากเขาออกจากร้านน ้าชาไปหาเพื่อนคนอื่น ๆ รวมทั้งครอบครัวของลู่เหอ เพื่อเชิญมางานขึ้นบ้านใหม่ พระอาทิตย์ค่อย ๆ คล้อยต ่าลงทางทิศตะวันตก สาดแสงสีส้มอ่อนไปทั่วท้องฟ้าหลังจากที่เขาเชิญแขกทุกคนที่อยู่ในเมือ
