ง ทำเหมือนไม่เกี่ยวกับแม่ตัวเองเลยสักนิดเมื่ออันจิ่วเม่ยได้ยินคำพูดนี้ก็แทบจะหัวเราะเย้ยหยันออกมาแม้แต่หลี่ถังกับเพ่ยอิงก็ให้มาที่นี่ด้วย นี่พวกเขาหมายความว่าให้เธอดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของคู่สามีภรรยานี้ด้วยงั้นเหรอนี่มันเรื่องตลกอะไรกัน?“ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกเธอ” น ้าเสียงเยียบเย็นดุจน ้าแข็ง ดวงตาคมกริบจ้องมองแขกไม่ได้รับเชิญ “รีบกลับไปซะ อย่ามาเสียเวลาฉันทำงาน”เห็นได้ชัดว่าตระกูลหลี่กำลังวางแผนเล่นงานเธอ ส่งคนพวกนี้มาลองเชิง หากเธอยอมอ่อนข้อ คงมีข้อเรียกร้องตามมาอีกมากมายน่าเสียดายที่เธอไม่ได้โง่พอจะหลงกลแผนการเช่นนี้..อันจิ่วเม่ยทำหน้าบึ้งไล่คนอย่างไร้อารมณ์ราวกับหน้ากากเย็นชาแต่คนพวกนี้กลับไม่สะทกสะท้านราวกับเป็นหินผา
“ย่าให้พวกเรามาอยู่ที่นี่ อาสะใภ้สามไม่สนใจคำสั่งของย่าหรอ?”หลี่ถังพูดด้วยน ้าเสียงยียวนชวนให้อยากต่อยเข้าให้สักทีเพ่ยอิงทำหน้าภูมิใจสุด ๆ ตอนนี้เธอรู้สึกว่าการแต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่งก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรนักถึงอย่างไรหลี่เจียเฟิ่งก็เป็นความหวังเดียวของตระกูลหลี่ที่ต้องแบกรับภาระหนักอึ้งราวกับแบกภูเขาทั้งลูกไว้บนบ่า เขาต้องคอยเลี้ยงดูคนตระกูหลี่ไปตลอด ต่อให้เขาแยกครอบครัวแล้วยังไง?สุดท้ายก็หนีไม่พ้นพันธนาการนี้อยู่ดีริมฝีปากบางของเพ่ยอิงเหยียดยิ้มเย็นชา เมื่อนึกถึงชะตากรรมของอันจิ่วเม่ย… ในฐานะภรรยาของหลี่เจียเฟิ่ง เธอไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย ซ ้ายังต
