มยังมีเฟอร์นิเจอร์มือสองที่ฉันไปเลือกมาอีก ยังไงก็อยู่ได้แน่นอน คุณไม่ต้องควักเงินซื้ออะไรเพิ่มหรอก เก็บเงินกับคูปองไว้ใช้ในยามฉุกเฉินดีกว่า”
เธอแอบกลัวว่าหลี่เจียเฟิ่งจะซื้อของจนบ้านล้น แล้วเฟอร์นิเจอร์เก่าที่เธอตั้งใจคัดสรรมาก็จะกลายเป็นของเกะกะไปหมดในคลังสมบัติลับของเธอมีของใช้สารพัดชนิดอยู่แล้ว แอบหยิบมาใช้เองก็พอ ไม่จำเป็นต้องเสียเงินซื้ออีกสักหยวนพูดจบ อันจิ่วเม่ยก็ยังกลัวว่าหลี่เจียเฟิงจะคิดว่าเธอกำลังประหยัดเงินให้เขา จึงยิ้มกรุ้มกริ่มพูดต่อว่า “แต่ถ้าคุณมีเงินกับคูปองเหลือเฟือจนกลัวว่าจะเก็บไม่อยู่ละก็ ให้ฉันเก็บรักษาไว้ก็ได้นะ รับรองว่าฉันมือแน่นยิ่งกว่าตู้นิรภัยเสียอีก!”หลี่เจียเฟิ่งได้แต่อึ้งไปชั่วขณะ “…”ก่อนจะส่ายหน้าอย่างอ่อนใจแล้วพูดด้วยน ้าเสียงนุ่มนวล “ฉันแค่อยากให้คุณกับคุณย่าได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ ขึ้นเท่านั้น ไม่ต้องมาคอยกังวลเรื่องเงินทองอีก”หลี่เจียเฟิ่งคิดในใจว่าถือโอกาสที่เขาอยู่บ้านตอนนี้ จะซื้อของที่จำเป็นและซื้อได้ให้หมดเลย เพื่อป้องกันไม่ให้อันจิ่วเม่ยต้องลำบากในภายหลังเพราะไม่มีช่องทางหาซื้ออันจิ่วเม่ยโบกมือปัดเบา ๆ พร้อมกับยิ้มกว้าง“ไม่ต้องกังวลหรอกน่า! ตอนนี้ก็ดีมากแล้วล่ะ พรุ่งนี้เราจะเริ่มขนของกัน จากนั้นก็ซ่อมแซมเฟอร์นิเจอร์เก่า ๆ สักหน่อย ไม่นานก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้แล้ว แค่คิดฉันก็ตื่นเต้นจนคิดว่าคืนนี้คงนอนไม่หลับแน่ๆ ” เธอพูดด้วยน ้าเสียงตื่นเต้น