อันจิ่วเม่ยมองดูใบหน้าของเขา ความห่วงใยที่เขามีให้ทำให้หัวใจเธอรู้สึกอุ่นขึ้นทันที แสงไฟในห้องที่ส่องอ่อนๆ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูสงบริมฝีปากบางของเธอคลี่รอยยิ้มบางเบา ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆเป็นการตอบรับสิ่งที่เขาพูดแม้ในใจเธอจะรู้ดีว่าหลี่เจียเฟิ่งคงเข้าใจความตั้งใจของเธอผิดไปแต่เธอก็ไม่คิดจะแก้ไข ปล่อยให้เขาคิดเช่นนั้นไปดีกว่าหลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย อันจิ่วเม่ยและหลี่เจียเฟิ่งต่างก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนอันจิ่วเม่ยล้มตัวลงบนที่นอนอย่างเหนื่อยล้า แต่ทันทีที่ศีรษะสัมผัสหมอน ความคิดหลาย ๆ อย่างก็เริ่มผุดขึ้นมาในหัว ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านมาวนเวียนอยู่ในหัวของเธอตอนนี้เพ่ยอิงและหลี่ถังได้แต่งงานตามแผนที่เธอวางไว้ แม้ว่าการเดินเกมครั้งนี้ส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือของซื่อหงก็ตาม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเพ่ยอิงต้องเกลียดเธอจนสุดใจ และคงไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ แน่แม้เธอจะบอกหลี่เจียเฟิ่งว่าจะระมัดระวังตัว แต่ความเป็นจริงแล้วใครจะสามารถป้องกันโจรได้ทุกวันทุกคืน? มันเป็นไปไม่ได้เลย
เธอยังต้องเตรียมรับมือกับซื่อหงอีกด้วย เพราะหลังจากที่ซื่อหงจัดการเพ่ยอิงแล้ว เป้าหมายต่อไปของหล่อนคงหนีไม่พ้นตัวเธออันจิ่วเม่ยรู้ดีว่าเธอถูกล้อมด้วยศัตรูรอบด้าน ทุกครั้งที่เธอก้าวพลาดอาจนำไปสู่การถูกลอบทำร้ายไม่ว่าจะเป็นในที่ลับหรือที่แจ้ง มันเหมือนกับการเดินอยู่บนดินที่เต็มไปด้วยหนามแต่แผนการที่เธอวางไว้ในใจคือการป