ความเงียบโรยตัวลงในห้อง แต่ภายในใจของเพ่ยอิงกลับมีเสียงกรีดร้องดังก้องเพ่ยอิงกัดฟันแน่น พยายามระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในแต่ทุกคำพูดของซื่อหงเหมือนน ้ามันที่ถูกเทลงบนกองไฟในหัวใจของเธอ ทำให้เปลวเพลิงแห่งความริษยาลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว!ความสงสัยที่เคยแอบซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ บัดนี้ได้กลายเป็นความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าเพ่ยอิงนึกย้อนไปถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่เธอมีตั้งแต่แรก หลี่เจียเฟิ่งที่หายหน้าไปนานนับปี แล้วจู่ ๆ ก็กลับมาพร้อมข่าวแต่งงานกับอันจิ่วเม่ย มันช่างเหลือเชื่อเหลือเกิน‘นั่นสิ…มันจะเป็นไปได้ยังไงผู้ชายอย่างหลี่เจียเฟิ่งจะแต่งงานกับผู้หญิงบ้านนอกอย่างอันจิ่วเม่ยได้ยังไงกัน?’ เพ่ยอิงคิดในใจ ดวงตาเริ่มฉายแววอำมหิตความคิดนี้ยิ่งทำให้เพลิงโทสะในใจของเพ่ยอิงลุกโชน ชายในฝันที่เธอเฝ้ารอมาตลอด แต่ตอนนี้กลับตกไปอยู่ในมือนังอันจิ่วเม่ยความอิจฉาริษยาแล่นปราดไปทั่วร่าง บิดเบือนใบหน้าอันงดงามให้กลายเป็นหน้ากากแห่งความเกลียดชัง
‘อันจิ่วเม่ย! ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอย่างง่ายดายแน่!’ สียงกรีดร้องในใจของเพ่ยอิงดังก้องซื่อหงเห็นว่าเพ่ยอิงหลงเชื่อคำพูดของตน จึงแอบยิ้มในใจ แต่ยังคงแสร้งทำเป็นห่วงใย“เพ่ยอิง หนูอย่าเสียใจไปเลย โลกนี้ยังมีปลาในทะเลอีกเยอะ อย่าคิดอะไรไม่ดีนะ”ซื่อหงพูดต่อ น ้าเสียงมั่นใจ “เธอเป็นคนเก่ง สักวันต้องเจอคนที่คู่ควรแน่ ๆ ส่วนผู้หญิงคนนั้นน่ะ ไม่มีอนาคตหรอก ไร้การ
