“พี่ลั่วครับ ผมไม่เคยคิดว่าเธอเป็นพี่สาวผมเลยนะครับ! แต่ก่อนเธอเป็นเด็กดีมาก เธอเชื่อฟังคำพูดแม่ผมทุกคำ แต่พอแต่งงานไปเธอกลายเป็นนางปีศาจ ทุบตีทั้งผมและแม่ ผมทนไม่ได้ที่เห็นแม่ถูกรังแก เลยอยากขอให้พี่ลั่วช่วยสั่งสอนเธอหน่อยครับ”อันตงหยางรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้โกหก ไม่กี่วันมานี้อันจิ่วเม่ยเหมือนถูกผีเข้าสิง พูดไม่ทันขาดคำก็จะลงไม้ลงมือตลอด ตอนนี้เขาไม่กล้ากลับบ้านแล้ว กลัวจะโดนซ้อมจนกระดูกหัก“หา? พี่แกเปลี่ยนไปขนาดเลย?” ลั่วเฟิงพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างดูแคลน ห้องเต็มไปด้วยควันหนาทึบราวกับหมอก ทำเอาอันตงหยางแสบตาจนแทบลืมตาไม่ขึ้นแต่ด้วยความมุ่งมั่น อันตงหยางพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ใช่ครับ หลังจากที่มันแต่งไปกับทหาร มันก็เปลี่ยนไปราวกับคนละคนพี่ลั่วเก่งขนาดนี้ ต้องช่วยผมได้แน่ ๆ…”เพียะ!ยังพูดไม่ทันจบ ลั่วเฟิงก็ถอดรองเท้าตัวเองฟาดเข้าที่หน้าของอันตงหยางอย่างจัง“ไอ้เวร! ทำไมแกไม่บอกว่าเธอแต่งงานกับทหาร! กล้ามาหลอกฉัน แกคงอยากตายแล้วสิ! กระทืบมัน!”
ขณะเดียวกันหลี่เจียเฟิ่งกับอันจิ่วเม่ยบังเอิญมาเห็นภาพสยองนี้เข้าพอดีทั้งสองแอบดูอยู่นอกหน้าต่างเสมือนได้ดูละครสด พวกเขาเห็นทุกอย่างที่เกิดกับอันตงหยางอันจิ่วเม่ยคิดว่าลั่วเฟิงคนนี้ไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะหลอกง่าย ๆ ดังนั้นอันตงหยางไม่มีทางหลอกใช้เขาได้แน่จู่ ๆ เธอก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากจะรวบหัวรวบหางอันตงหยางตอนนี้เพราะชีวิตในคุกอาจจะสบายกว่าอยู่ข้างนอกเส
